مقايسه اثرات استفاده از جوراب فشارنده به تنهايي يا همراه با دوز كم هپارين يا انوكساپارين در جلوگيري از ترومبوز وريد هاي عمقي در بيماران با تروماي نخاعي

هدف این مطالعه بررسی و مقایسه روشهای پیشگیری دارویی و مکانیکی در بروز ترومبوز ورید های عمقی در بیماران با آسیب ترومایی نخاع می باشد. نوع مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی آینده نگرتصادفی دو سویه کور بوده که 75 بیماربا آسیب ترومایی نخاع به صورت تصادفی در سه گروه 25نفری به نامهایA,B,C قرار گرفته که برای گروه A(از جوراب فشاری همراه با انوکساپارین با دوز پیشگیری کننده(40میلی گرم روزانه به صورت زیر جلدی )استفاده خواهد شد. برای گروه B( از جوراب فشاری +هپارین با دوز پیشگیری کننده(5000واحد هر 12 ساعت به صورت زیر جلدی) استفاده خواهد شد.) برای گروه C نیز(فقط از جوراب فشاری استفاده خواهد شد.) نحوه شروع پروفیلاکسی از روز اول بستری بعد از پایدارشدن وضعیت همودینامیک بیمار و چک آزمایشات اولیه PT,PTT,INRوتعیین سطح هوشیاری براساس معیارهای گلاسکوخواهد بود و تا روز ترخیص ادامه خواهد یافت. معیار های ورود بیماران در این مطالعه عبارت است از: 1)بیماران با تشخیص تایید شده ترومای نخاعی 2)عدم وجود مشکلات خونریزی دهنده در بیمار 3)عدم وجود مشکلات زمینه ای 4)عدم وجود نارسایی کلیوی 5)عدم وجود شکستگی در اندام ها 6)وجود رضایت بیمار و همراهان جهت ورود به مطالعه در صورت وجود سایر بیماریهای زمینه ای و وجود شکستگی دراندامها، بیمار مورد نظر از مطالعه خارج خواهد گردید. پس از استفاده روشهای پیشگیری فوق این بیماران از نظر میزان بروز ترومبوز در وریدهای عمقی در طول مدت بستری مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.

کمیته تحقیقات دانشجوئی دانشگاه علوم پزشکی تبریز