بررسی تاثیر شناختی تحریک مغناطیسی داخل جمجمه ای (Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS))در بیماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري مقاوم به درمان

این مطالعه یک مطالعۀ تصادفی یک سویه کور با کنترل "شم" می باشد که هدف از انجام آن بررسی تاثیر بالینی تحریک مغناطیسی داخل جمجمه ای بر شناخت بیماران مبتلا به اختلال وسواسي جبري مقاوم به درمان است. تعداد 10 تن از بیمارانی که اختلال وسواسي جبري مقاوم به درمان برایشان مطرح است و اختلال ارگانیک خاصی ندارند پس از اخذ رضایت آگاهانه انتخاب می شوند. یک گروه از بیماران ابتدا تحت شرایط Sham قرار میگیرند که انجام rTMS به طریقی می باشد که بی تاثیر باشد (جهت تحقق این امر کویل دستگاه به صورت 45 تا 90 درجه بالای سر بیمار قرار خواهد گرفت) و پس از دو هفته، درمان اصلی آغاز می گردد و ابتدا سمت چپ به وسیله دستگاه در فرکانس 20 هرتز با 100% موتور ترشولد در 25 Train که هر Train 1.5 ثانیه که بین Train ها 30 ثانیه فاصله می باشد و جمعا 12,5 دقیقه طول می کشد تحریک می گردد. سپس سمت راست با همین پروتکل تحریک می شود که جمعا یک جلسه 25 دقیقه طول میکشد. گروه دوم بیماران ابتدا دو هفته rTMS واقعی و سپس دو هفته Sham دریافت می کنند. شناخت بیماران در بدو شروع، 2 هفته و 4 هفته بعد توسط تست های پاسات، نماد ارقام و فراخنای ارقام ارزیابی شده و نتایج در دو گروه با هم مقایسه می شود.

دانشگاه علوم پزشكي همدان