مقايسه ي بيهوشي بدون داروهاي مخدر با بيهوشي مرسوم و متعادل در كاهش تهوع و استفراغ بعد از جراحي در بیماران کاندید جراحی برداشت تومور مثانه از طریق مجرای ادراری و برداشت پروستات از طریق مجرای ادراری: کارآزمایی کنترل شده و تصادفی شده .

بیمارانی که تحت بیهوشی قرار می گیرند، در خطر ابتلا به مشکلات بعد از عمل از جمله تهوع و استفراغ قرار دارند. علی رغم استفاده از روش های پیشگیری، بسیاری از بیماران ( بسته به تعداد عوامل خطر) به تهوع واستفراغ دچار شده و حتی گاهی این علائم را به صورت بدترین یا یکی از بدترین تجربه های بعد از عمل جراحی ذکر می کنند. یکی از علل مهم مشکل فوق داروهای مخدر هستند. 1) اهداف: هدف از این مطالعه آن است که اثر بیهوشی بدون داروهای مخدر را در کاهش تهوع و استفراغ، در مقایسه با بیهوشی مرسوم (که در آن از داروهای مخدر استفاده می شود) بررسی نماییم. 2) طراحی: مطالعه آینده نگر تصادفی شده. 3) نحوه انجام: بیمارانی که کاندید عمل جراحی برداشت تومور مثانه از طریق ترانس یورترال و یا برداشت پروستات از طریق ترانس یورترال هستند، در این مطالعه تحت بررسی قرار می گیرند. در این مطالعه، دو گروه بیمار تحت بررسی قرار می گیرند. اولین گروه، تحت بیهوشی بدون مواد مخدر قرار گرفته و گروه دوم بیهوشی متداول با داروهای مخدر را دریافت می نمایند. بیماران از نحوه قرارگیری در دو گروه بی اطلاع می باشند. دریافت فرم رضایت از بیماران، قبل از تصادفی سازی از تمام بیماران خواهد بود. هم چنین پرستاران ارزیابی کننده بیماران از نظر یافته ها و نتایج بیهوشی در ریکاوری و بخش نیز نسبت به گروه ارزیابی شونده بی اطلاع (کور) خواهندبود. تمام بیماران داروهای پروفیلاکسی ضد تهوع و استفراغ ( اندانسترون) را در صورت نیاز دریافت می نمایند. به عنوان جایگزین مخدر ها، هم چنین تمام بیماران داروهای پاراستامول، کتورولاک، کتامین ولیدوکائین را به عنوان داروهای ضد درد دریافت می کنند. تغییرات همودینامیک با استفاده از داروهای نیتروگلیسیرین و لابتالول به خوبی کنترل می شود. داروهای پاراستامول و کتورولاک بعد ازعمل نیز در بخش به صورت هر شش ساعت یک بار ادامه می یابد. بیماران می توانند برای کنترل درد اضافی، داروهایی مانند مورفین را در بخش جراحی دریافت نمایند. شدت علائم تهوع و استفراغ به وسیله یک پرسش با پاسخ چهار گزینه ای ( هیچ، خفیف، متوسط و شدید) از بیماران تحت بررسی قرار می گیرد. شدت درد بر اساس مقیاس 11 موردی سنجیده میشود. هم چنین اطلاعات دیگری از بیماران مانند قد، وزن، شاخص توده بدنی، اطلاعات همودینامیک، اندکس اندازه گیری عمق بیهوشی، استفاده ازداروهای اپیوئیدی، نیترو گلیسیرین و لابتالول، آریتمی و کیفیت ریکاوری ثبت می گردد. 4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی: معیار های ورود: بیمارانی که کاندید عمل جراحی برداشت تومور مثانه از طریق ترانس یورترال و یا برداشت پروستات از طریق ترانس یورترال هستند، بیمارانی که از مواد مخدر تا کنون استفاده نکرده اند؛ بیماران آ اس آ کلاس 1 تا 3. معیار های خروج: سن پایین تر از 18 و بالاتر از 75 سال؛ دریافت میزان زیاد داروی مخدر قبل از جراحی؛ حساسیت به داروهای بی هوشی؛ بیمارانی که مشکل قلبی و فشارخون بالا دارند حتی اگر بیماریشان کنترل باشد؛ هر بیماری که نیازمند دریافت داروهای کوتیکواستروئید و پرو- کینیتیک در حوالی زمان بی هوشی باشد؛ سابقه خروپف و آپنه در حین خواب. 5) مداخلات: گروه مطالعه: از داروهای اپیوئیدی مانند فنتانیل در حین بیهوشی استفاده نخواهد شد. گروه کنترل: از داروهای متداول بیهوشی ( از جمله اپیوئیدها) برای انجام بیهوشی استفاده خواهد شد. 6) متغیر های پیامد اصلی: میزان بروز و شدت تهوع و استفراغ به وسیله یک پرسش با پاسخ چهار گزینه ای (شامل گزینه های: هیچ، خفیف، متوسط و شدید) از بیماران پرسیده خواهد شد.

از بودجه مرکز تحقیقات سرطان های دستگاه ادراری تناسلی دانشگاه علوم پزشکی تهران تامین خواهد شد.