کارآزمایی بالینی مقایسه میزان عود بعد از جراحی ناخنک، با دو روش جراحی با استفاده از ملتحمه ازاد و جراحی با استفاد از خود بافت ناخنک به عنوان بافت پیوندی در بیماران دارای ناخنک

هدف مطالعه بررسی میزان عود در دو روش جراحی ناخنک است. این یک مطالعه تصادفی ، یک سویه کور، تک مرکزی است که 45 بیمار دارای ناخنک که جهت عمل به بیمارستان خلیلی شیراز مراجعه کرده اند بر اساس ترتیب ورود در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. کرایتریای ورود شامل بیمارانی با ناخنک اولیه که اندیکاسیون عمل داشته و زیر 55 سال باشند. کرایتریایی خروج: ناخنک با خصوصیات زیر: مشکوک به نئوپلازی داخل ملتحمه، ناخنک همزمان سمت نازال و تمپرال، سیمبلیفارون، ناخنک عود کرده، ناخنک کاذب هر سابقه ای از بیماری چشمی داشته باشد. در هر دو گروه جراحی ناخنک همراه با میتومایسین C موضعی سر عمل انجام شد. در گروه مداخله از خود بافت ناخنک و در گروه کنترل از ملتحمه فوقانی تمپرال به عنوان بافت پیوندی استفاده شد. بیماران از نظر عود ناخنک و دیگر عوارض مانند پرخونی گرفت و ظاهر چشم بعد از عمل بررسی شدند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز