مقایسه اثر لیدوکایین،سولفات منیزیوم و آمیودارون داخل وریدی در پیشگیری آریتمی بطنی بدنبال برداشتن کلامپ عرضی آئورت دراعمال جراحی عروق کرونر

هدف: مقایسه اثر لیدوکایین،سولفات منیزیوم و آمیودارون داخل وریدی در پیشگیری آریتمی بطنی بدنبال برداشتن کلامپ عرضی آئورت دراعمال جراحی عروق کرونر. طراحی مطالعه: کازآزمایی بالینی تصادفی یک سویه کور. شرایط ورود به مطالعه:بیماران تحت عمل جراحی الکتیو یای پاس عروق کرونر شرایط خروج از مطالعه: استفاده از داروهای ضداریتمی ؛ بلاک قلبی (RBBB-LBBB-LAHB-LPHB) ؛ پیس میکر . تعداد دویست بیمار به چهار گروه تقسیم می شوند گروه اول بعنوان شاهد شبهه دارو دریافت می کنند.گروه دوم زایلوکایین ۱.۵میلی گرم پر کیلوگرم دریافت می کنند. گروه سوم سولفات منیزیوم ۲میلی گرم دریافت می کنند وگروه چهارم آمیودارون ۱۵۰ میلی گرم بلافاصله قبل از برداشتن کلامپ عرضی ائورت بصورت تزریق داخل وریدی داده می شود. میزان بروز آریتمی های در این مقطع زمانی در بین چهار گروه مقایسه می شود. و تا قطع کامل بیمار از پمپ اقدامات دیگر جهت درمان آریتمی از جمله دادن شوک ثبت می گردد. دارو ها و شبهه داروها توسط شخص ثالث هنگام ریوارمینگ (گرم کردن بیمار تا ۳۷ درجه)دقیقا ۵ دقیقه قبل از برداشتن کلامپ عرضی ائورت داده می شود. نوع آریتمی در مقطع جدا شدن پمپ ،داروهای اینوتروپ، شوک،بالون پمپ ثبت می گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گراش