کارآزمایی بالینی بررسی تاثیرترکیب دگزامتازون اینتراتکال با لیدوکایین و مخدرها بر درد بعد از عمل سزارین

هدف: بررسی اثر ترکیب دگزامتازون اینتراتکال با داروهای بی حس کننده موضعی و مواد مخدر بر افزایش طول مدت بی دردی و کاهش نیاز به داروهای وریدی برای کنترل درد پس از سزارین است . طراحی مطالعه : انجام مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور، ، روش تصادفی سازی: تصادفی سازی ساده از طریق کامپیوتر. معیارهای ورود به مطالعه: 60 زن با سن حاملگی 38-42 هفته ; با ASA I و II وبا سواد. معیارهای خروج از مطالعه: زنان باردار که در طول 48 ساعت قبل از هر گونه مسکن استفاده کرده بودند; معتادین به مواد مخدر ; حساسیت فوق العاده به داروهایی نظیر (لیدوکایین، دگزامتازون، مورفین) ; سابقه بیماری روانی . مداخلات: زنان حامله، به سه گروه مساوی 70 میلی گرم لیدوکائین اینتراتکال و یا 70 میلی گرم لیدوکائین همراه با 0.15 میلی گرم مورفین، و یا رژیم دوم همراه با 4 میلی گرم دگزامتازون تقسیم شدند. برای گروه اول، بی حسی نخاعی با استفاده از 70 میلی گرم لیدوکائین و هیچ مسکن وریدی یا عضلانی، و یا هر داروی دیگر داخل نخاعی انجام شد. در گروه دوم، ما 70 میلی گرم لیدوکائین در ترکیب با 0.15 میلی گرم مرفین استفاده شد.و برای گروه سوم، 70 میلی گرم لیدوکائین، 0.15 میلی گرم مورفین، و 4 میلی گرم دگزامتازون استفاده شد. متغیرهای مختلف از جمله شدت درد و میزان مورفین تجویز و همچنین نمره آپگار نوزادان و طول مدت اقامت در اتاق ریکاوری در دو گروه مقایسه شدند.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شيراز