بررسي تاثير تزريق کورتيکواستيروئيد در جلوگيري از سندروم رفلکس سمپاتيک و درد سمت آلنار مچ دست در افراد با شکستگي خارج مفصلي ديستال راديوس

هدف از مطالعه فعلي بررسي اثر بخشي کورتيکواستيروئيدها در جلوگيري يا کاهش ايجاد درد سمت آلنار مچ دست و/يا سندروم درد پيچيده موضعي در بيماران با شکستگي ديستال راديوس است. شرايط ورود به مطالعه عبارتند از: 1. رضايت کتبي براي شرکت در مطالعه 2. فرد بالغ (بالاي 18 سال سن) با شکستگي يک اينچ آخر راديوس 3. استيلوئيد آلنا شکسته يا سالم ولي بدون جابجايي 4. پيگيري حداقل شش ماهه. شرايط خروج از مطالعه عبارت خواهند بود از: 1. شکستگي هاي پاتولوژيک 2. پوکي استخوان شديد 3. انجام هرگونه جراحي باز. بيماران مراجع به اورژانس بيمارستان دکتر باهنر که واجد شرايط عمومي شرکت در مطالعه باشند بطور تصادفي به چهار گروه تقسيم مي شوند:1. استيلوئيد آلنا سالم، کورتيکواستروئيد 2. استيلوئيد آلنا سالم، پلاسبو 3. استيلوئيد آلنا شکسته، کورتيکواستروئيد و 4. استيلوئيد آلنا شکسته، پلاسبو. در گروه کورتيکواستروئيد، بيمارن پس از بيهوشي يک تزريق کورتيکواستروئيد (بتامتازون ال آ، دو آمپول) در ناحيه استيلوئيد آلنا و يک تزريق ديگر (دو آمپول دگزامتازون) درون تاندون هاي فلکسور پروکسيمال به چين مچ دريافت مي کنند، در حالي که در گروه پلاسبو فقط آب مقطر و ليدو کايين تزريق مي شود. به کليه بيماران توصيه مي شود که انگشتان خود را حرکت دهند. دو هفته بعد گچ کوتاه و شش هفته بعد از گچ گيري باز مي شود. بيماران هر سه ماه پس از شکستگي تا يک سال پيگيري مي شوند. در پيگيري ها کليه حرکات مچ و انگشتان اندازه گيري و ثبت مي گردد و از بيمار راجع به درد سمت آلنار مچ دست سوال مي شود و علائم و نشانه هاي سندروم درد پيچيده موضعي جستجو مي شوند. در پيگيري سه و شش ماهه و يک ساله اسکور داش DASH Score نيز اندازه گيري و ثبت مي گردد. در پايان داده ها با نرم افزار SPSS بررسي مي شوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان ، مرکز تحقيات علوم اعصاب کرمان