مقايسه روشهاي سونوگرافي داخل محوري با خارج محوري جهت كارگذاري كاتتر وريدژوگولر داخلي در بيماران نارسايي پيشرفته کبدي

هدف از انجام مطالعه : هدف از این مطالعه مقایسه دو روش کاتتریزاسیون ورید ژوگولار داخلی به روش خارج محوری (short axis) با هدایت اولتراسوند و روش کاتتریزاسیون ورید ژوگولار داخلی با استفاده ازهدایت اولتراسوند در روش داخل محوری (long-axis)از نظر میزان موفقیت و درصد عوارض کوتاه مدت و بلند مدت، به خصوص در بیماران مبتلا به اختلال انعقادی، امکان تروما، هماتوم و ترومبوز وریدی است . اگر چه، این روش دارای عوارض مهم و همچنین مزایایی، از جمله شکست در قرار دادن کاتتر، آسیب شریانی، هماتوم، پنوموتوراکس، هموتوراکس، آریتمی و آسیب شبکه بازویی است . سونوگرافی برای بهبود فرآیند کاتتریزاسیون، افزایش میزان موفقیت و کاهش عوارض صورت میگیرد. معیارهای ورود به مطالعه شامل : سن 14 سال و بالاتر، بیماری کبدی در مرحله پیشرفته، اختلال انعقادی، لزوم کارگذاری کاتتریزاسیون ورید ژوگولار داخلی می باشند. معیارهای خروج از مطالعه : عدم رضایت بیمار، منع جهت کارگذاری کاتتریزاسیون ورید ژوگولار داخلی (به عنوان مثال، عفونت محل، بزرگ شدن تیروئید، محدودیت حرکت گردن.) همه بیماران بیش از 14 سال سن که تحت پیوند کبد با اختلال انعقادی قرار گرفته اند به مطالعه وارد شدند. در این کارآزمایی بالینی، 80 بیمار به دو گروه تقسیم شدند. کاتتریزاسیون وریدی توسط یک متخصص بیهوشی با استفاده از یکی از دو روش داخل محوری یا خارج محوری انجام شد. و تمام اطلاعات موجود در فرم به دقت ثبت شده است. در حالی که، عوارض تاخیری در ICU ثبت شد و داده ها مورد بررسی قرار گرفت و نرخ موفقیت کاتتریزاسیون ورید ژوگولارداخلی با استفاده از روشهای داخل محوری وخارج محوری ، در زمان های جایگذاری کاتتر در اتاق عمل، 24 ساعت بعد از گذاشتن کاتتر، یک هفته پس از جایگذاری کاتتر، مشخص شد.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شيراز