مقایسه تاثیر برنامه تحریک چندحسی با مراقبت های معمول بخش بر درد ناشی از معاینه چشم جهت غربالگری رتینوپاتی نارسی در نوزادان نارس

هدف مطالعه، بررسی تاثیر تحریک چندحسی بر درد ناشی از معاینه چشم جهت غربالگری ریتوپاتی نارسی است. در این کارآزمایی بالینی تصادفی شده ، تعداد 80 نوزاد نارس با سن حاملگی 32 هفته و یا کمتر از آن بر اساس پرونده نوزاد، یا نوزدانی که وزن هنگام تولد کمتر از 1500 گرم داشته‌اند و یا نوزادان با وزن 1500 تا 2000 گرم همراه با بیماری سیستمیک شدید که از تولد آن‌ها 4 هفته گذشته باشد، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب خواهند شد و سپس به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می‌شوند. در گروه مداخله، تحریک چندحسی اجرا می‌شود؛ برای تحریک لامسه، صورت، اندام‌های فوقانی و تحتانی نوزاد توسط مادر نوزاد نوازش داده خواهد شد. برای تحریک بینایی، مادر نوزاد از نزدیک به صورت نوزاد نگاه می‌کند و سعی در برقراری تماس چشمی با او دارد. برای تحریک شنوایی، مادر نوزاد به آرامی و به صورت مداوم با نوزاد صحبت می‌کند. برای تحریک بویایی، از محلول وانیل استفاده خواهد شد. این تحریکات 15 دقیقه قبل از شروع معاینه تا زمان شروع معاینه انجام می‌گیرد. برای تحریک چشایی، از گلوکز 33 درصد، 2 دقیقه قبل از شروع معاینه استفاده گردید. گروه کنترل مراقبت‌های معمول بخش را دریافت می‌کنند. ابزار سنجش درد PIPP بود. درد در 8 مرحله قبل از مداخله، قبل از شروع معاینه، حین معاینه چشم اول و دوم و 4 مرحله 30 ثانیه‌ای بلافاصله بعد از پایان معاینه چشم مورد بررسی قرار گرفت

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد