بررسی مقایسه ای اثر آلندرونات و پامیدرونات بر تغییرات تراکم استخوان دربیماران پیوندکلیه در6 ماه اول

هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر بیسفسفونات ها بر پوکی استخوان دربیماران پیوند کلیه بود. 40 بیمار بالای بیشتر از بیست سال کاندید پیوند کلیه و تراکم استخوان کم ستون مهره های کمری یا ران یاگردن ران ( T score < 2 ) ، صرف نظر از علت نارسایی پیشرفته کلیوی وارد طرح شدند. سپس بیماران به روش تصادفی ساده به دو گروه دریافت کننده پامیدرونات و آلندرونات تقسیم شدند. برای هر دو گروه در هفته سوم پس از پیوند داروها شروع شد. پامیدرونات به میزان 90 میلی گرم در هفته سوم پس از پیوند و سه ماه پس از دوز اول انفوزیون شد. آلندرونات 70 میلی گرم خوراکی هفتگی برای 6 ماه تجویز گردید. رژیم دارویی پیوند در هر دو گروه شامل پردنیزولون، سیکلوسپورین و مایکوفنولات موفتیل بود. تراکم استخوان بیماران درابتدای مطالعه و 6 ماه پس از تجویز داروها به روش جذب انرژی دوگانه اشعه X (Dual-energy X-ray Absorptiometry) با یک تکنسین آموزش دیده و یک دستگاه دانسیتومتری ثابت اندازه گیری شد. سطح پلاسمایی هورمون پاراتورمون (PTH) در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد. سطح پلاسمایی سیکلوسپورین، کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز، اوره، کراتینین نیز ماهانه اندازه گیری شد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز