بررسی تاثیر زور زدن با استفاده از تکنیک های تنفسی بر وضعیت پرینه و سرانجام زایمان در زنان نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان کمالی کرج

پژوهش حاضر به صورت کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی است که در سال 1392 در بیمارستان کمالی کرج با مشارکت 166 خانم باردار نخست زای 40-37 هفته که کاندید زایمان طبیعی بودند انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه زور زدن با استفاده از تکنیک های تنفسی و زور زدن به صورت روتین(مانور والسالوا) قرار گرفتند. در گروه کنترل زور زدن طبق روتین اتاق زایمان و با حبس نفس انجام شد. در گروه تکنیک تنفسی از مادر خواسته شد با شروع درد 2 نفس عمیق شکمی کشیده و بعد یک دم عمیق دیگر کشیده و با دهان باز و کنترل بازدم 5-4 ثانیه زور بزند و بعد زور بعدی را به نحو آموزش داده شده از سرگیرد. روند زور زدن تا لحظه خروج جنین ادامه داشت و از مرحله کرانینگ به بعد در گروه مداخله مادران هدایت شدند تا زور زدن خود را کنترل کرده و تکنیک تنفسی فوت کردن را به صورتی که آموزش دیدند انجام دهند تا خروج سر تنها با انقباضات رحم و بدون افزایش فشار شکمی که ناشی از زور زدن اضافی مادر است رخ دهد. در گروه روتین مانور والسالوا تا خارج شدن سر جنین ادامه داشت. . پیامد های مورد بررسی در این مطالعه شامل بررسی وضعیت پرینه، طول مرحله دوم زایمان، وضعیت قلب جنین و نمره آپگار نوزاد بود

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی