مقایسه گرافت گذاری پرده تیمپان به دو روش داخل یا خارج دسته استخوانچه چکشی

در یک مطالعه یک سو کور در بیمارستان الزهرا(س) و کاشانی،56 بیمار با اوتیت مزمن میانی که پرده گوش پاره است وارد مطالعه می شوند. بیمارانی که حداقل 15 سال دارند،گوش خشک، سابقه دیابت، بیماری اتوایمن و سیگار ندارند وارد مطالعه می شوند. معیار خروج: عدم تحمل پیگیری، شروع اتوره فعال یا تروما و عفونت تنفسی فوقانی. بیمران با روش راندوم ساده انتخاب می شوند. 28 بیمار در گروه آ و 28 بیمار در گروه ب با جدول های دوستونی تصادفی قرار می گیرند. تمام بیماران رضایت نامه آگاهانه امضا می کنند. در ابتدای مطالعه اطلاعات دموگرافیک(سن،جنس،و سابقه بیمار) ، معاینه بالینی، و پارامترهای اتوسکوپیک ثبت می شود. در گروه آ تیمپانوپلاستی به روش گرافت مدیال به مالیوس انجام می شود. در گروه ب تیمپانوپلاستی به روش گرافت لترال به مالیوس انجام می شود. در هر دو گروه جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می گردد، و گرافت از فاسیا تمپورال برداشته می شود. تمام بیماران برای پیگیری به کلینک گوش و حلق و بینی فرستاده می شوند. 3 ماه بعد کلیه بیماران از نظر نوار گوش و معاینه بررسی می شوند.موفقیت جراحی با ترمیم کامل پرده گوش بدون لترالیزاسیون،آتلکتازی، بلانتینگ، یا پاکت فرورفته تعریف می شود. میانگین اختلاف هدایت هوایی و استخوانی قبل و بعد از تیمپانوپلاستی با نرم افزار SPSS 18 با تست های T مستقل ، مجذور خی، آنکوا بررسی می شود.P بالای 0.05 معنی دار در نظر گرفته می شود

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان