بررسی اثر پاراستامول تزریقی با دوز پیشگیرانه در کاهش ریسک بروز مجرای شریانی باز در نوزادان نارس

اهداف: مقایسه تأثیر پاراستامول تزریقی با دوز پیشگیرانه در بسته شدن مجرای شریانی باز در نوزادان نارس طراحی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 160 نوزادان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه نوزادان انجام گرفت. نوزادان مورد مطالعه به صورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم خواهند شد. روش انجام کار: نوازادان گروه نمونه، در بدو تولد، پاراستامول تزریقی با دوز بارگیری اولیه 20 mg/kg و دوز نگهدارنده 7.5 mg/kg/dose هر ۶ ساعت به مدت سه روز دریافت خواهند کرد. نوزادان گروه کنترل هیچ گونه درمان پروقیلاکتیک دریافت نخواهند کرد. شرکت کنندگان در مطالعه: تمامی نوزدان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه در بین فاصله زمانی تیر ماه 94 تا تیر ماه 95 بیمارستان افضلی پور کرمان مداخلات: تجویز پاراستامول تزریقی با دوز بارگیری اولیه 20 mg/kg و دوز نگهدارنده 7.5 mg/kg/dose هر ۶ ساعت به مدت سه روز متغیر پیامد اصلی: میزان بسته شدن مجرای باز شریانی بعد از اتمام مداخله

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان