تأثیر يك دوره تحريكات لمسي حركتي نوزادان زودرس بر اضطراب حالتي مادران آنان

اهداف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر 10 روز تحریکات لمسی حرکتی توسط مادران دارای نوزادان زودرس، بر اضطراب حالتی مادران بود. طراحی: به همین منظور از میان نوزادان بستری در بخش نوزادان بیمارستان امیرالمونین (ع) شهرستان سمنان، 40 مادر و نوزاد به صورت هدفمند انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. نحوه انجام: مادران گروه آزمایش تحریکات لمسی حرکتی را روی نوزادانشان اعمال کردند در حالیکه نوزادان گروه کنترل تنها مراقبت‌های معمول را دریافت می‌کردند. به منظور سنجش اضطراب مادران از پرسشنامه اسپیل برگر استفاده گردید. قبل از شروع و پس از اتمام 10 روز مداخله، پرسشنامۀ مذکور توسط مادران تکمیل گردید و داده‌های حاصله با یکدیگر مقایسه شد. شرکت کنندگان: نوزادانی با سن جنینی 32-37 هفته و نمرۀ آپگار دقیقۀ اول و پنجم بالاتر از 7 انتخاب شدند. مداخلات: به مادران گروه آزمایش آموزش داده شد تا تکنیک تحریکات لمسی حرکتی را به مدت 10 روز، سه بار در روز و هر بار به مدت 20 دقیقه روی نوزادانشان اعمال کنند. متغیرهای پیامد اصلی: تحریکات لمسی حرکتی موجب کاهش اضطراب مادران دارای نوزاد زودرس گردید.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی سمنان