تأثیر آموزش خودمراقبتی بر آگاهی، نگرش و پایبندی به رفتارهای خود مراقبتی در بیماران بستری در بیمارستان به علت نارسایی قلبی با و بدون افسردگی

عنوان: تاثیر آموزش خودمراقبتی بر اگاهی، نگرش و پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی بیماران قلبی افسرده و غیر افسرده هدف مطالعه: بررسی تاثیر آموزش مراقبت از خود بر آگاهی، نگرش و عملکرد بیماران قلبی عروقی افسرده و غیر افسرده بستری در بیمارستان‌های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان. طراحی انجام مطالعه: غیر تصادفی- بدون کورسازی، بدون کنترل با دارونما، چند مرکزی، مرحله دو و سه کارآزمایی بالینی روش انجام مطالعه شامل: الف- جمعيت مورد مطالعه: 70 نفر از بیماران قلبی واجد شرایط معيارهاي اصلي ورود به مطالعه(تشخیص قطعی نارسایی قلبی بر اساس نظر متخصص قلب و عروق؛ کسر تخلیه EF پایین تر از 40 بر اساس اکوکاردیوگرافی) معيارهاي اصلي خروج از مطالعه( داشتن مشکل تکلم و یا شنوایی؛ ترخیص زودتر از یک هفته) حجم نمونه: 70 نفر ب‌- مداخله يا مداخلات مورد مطالعه: گروه مداخله ابتدا به لحاظ رفتارهای خودمراقبتی با استفاده از پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفتند و سپس آموزش به صورت انفرادی در بخش به هر دو گروه افسرده و غیرافسرده ارائه شد پرسشنامه پس از ترخیص با مراجعه حضوری به منزل بیماران مجددا تکمیل گردید. ج‌- زمان مداخله: 4 جلسه آموزش و کنترل مجدد 12 هفته پس از ترخیص در هر دو گروه د‌- پيامد اوليه يا پيامدهاي مورد مطالعه: آگاهی، نگرش و پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی

محقق