بررسی تغییرات سطح هورمون آنتی مولرین بعد از سه ماه درمان با متفورمین در زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک در مقایسه با گروه شاهد دریافت کننده دارونما

این مطالعه به منظور اعلام هورمون آنتی مولرین بعنوان فاکتور پاسخ به درمان با متفورمین در زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک صورت میگیرد.بدین منظور یک مطالعه سه سو کور کنترل شده به وسیه دارونما طراحی شده است.جامعه مورد مطالعه از بین زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک از بیماران مراجعه کننده به کلینیک صورت میگیرد.بیماران به روش تصادفی ساده و با انتخاب پاکتهای بسته نوع درمان به دو گروه تقسیم و به مدت سه ماه تحت درمان با متفورمین و دارونما قرار میگیرند. معیارهای ورود به مطالعه شامل:1-سن 18تا 45سال2-عدم ابتلا به بیماریهای قلبی-عروقی،کلیوی و کبدی 3-تشخیص تازه بیماری.معیار خروج از مطالعه:نیاز به مصرف داروهای ضد انعقادی خوراکی2-حاملگی3- حجم توده بدنی کم تر ازهجده4-هیرسوتیسم شدید 5-آمنوره 6-مصرف کلومیفن سیترات و داروهای باروری.حجم نمونه مورد مطالعه 42 نفر محاسبه گردیده است(21نفر در گروه مورد و 21 نفر در گروه شاهد) درمان با متفورمین با دوز500 mgسه باردر روز به مدت سه ماه ودرگروه کنترل درمان با پلاسبو(دارونما) انجام میشود. سطح سرمی هورمون آنتی مولرین و وضعیت بالینی و آزمایشکاهی بیمار در ابتدا و انتهای مطالعه ثبت ومقابسه میشود.

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد