بررسي تاثير ماساژ شكم بر تحمل غذايي در تغذيه متناوب از طريق لوله بینی- معدي در بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه

هدف مطالعه: تغذیه معدی از طریق لوله بینی– معدی روش شایع در بیماران بخش ویژه بوده ولی بدون عارضه نمی باشد. این عوارض می تواند به طور زیادی دریافت کافی پروتئین و انرژی را تحت تاثیرقراردهد.در نتیجه اين گروه بیماران کل مواد غذایی تعیین شده را دریافت نمیکنند. سوتغذیه در این بخش حدود 35% گزارش شده است. مطالعات نشان داده است كه ماساژ شکم سرعت تخلیه معده را در بیماران با حجم باقیمانده معدی بالا، افزایش میدهد. در اين مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده، جامعه پژوهش شامل بيماران بستري در بخش مراقبتهاي ويژه، و تحت تغذیه گوارشی متناوب ازطریق لوله بینی–معدی میباشد. تحقیق در دو گروه کنترل(40 نفر) و گروه مداخله(40 نفر) انجام میگیرد. شرایط ورود به مطالعه شامل سن بالای 18 سال، بیماران با تغذیه گوارشی متناوب از طریق لوله بینی- معدی، عدم دریافت متوکلوپرامید، اریترومایسین، سیزاپراید، و داروهای آنتی کلی نرژیک، عدم وجود سابقه رادیوتراپی و جراحی شکم، عدم وجود موارد منع ماساژ شکم می باشد و در صورت داشتن استفراغ در دو نوبت متوالی، بروزاسهال، بیمار از مطالعه خارج می شود. در هر دو گروه کنترل و ماساژ اندازه گیری حجم باقیمانده معده قبل از هر بار تغذیه، از طریق آسپیراسیون با سرنگ 50 سی سی انجام می شود. و تغذیه گوارشی متناوب از طریق لوله بینی- معدی در 7 نوبت و هر سه ساعت از 6 صبح تا 12 شب، در پوزیشن سر 30-45 بالاتر و بر اساس نیروی جاذبه و از طریق سرنگ گاواژ انجام می گیرد. مداخله ماشاژ تنها در گروه ماساژ، و نیم ساعت قبل از گاواژ، به مدت10دقیقه در ساعات 8.30 صبح، 2.30 عصر، 8.30 شب، و در سه روز متوالی انجام می گیرد. ماساژ در وضعیت طاقباز و سرتخت 30-45 درجه بالا، در جهت عقربه های ساعت و بر اساس چهار نوع حرکت اصلی ماساژ شکم (از سبک ماساژ سوئدی) استروکینگ، افلوراژ، نیدینگ، و ویبریشن انجام می گیرد. معیار تحمل تغذیه، حجم باقیمانده معدی کمتر از نصف مقدار تغذیه شده در وعده قبل، فقدان استفراغ، اسهال می باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی وخدمات درمانی تهران