اثر پروپولیس ایرانی بر موکوزیت دهانی ناشی از رادیو تراپی

هدف از این مطالعه بررسی اثر پروپولیس ایرانی بر موکوزیت دهانی ناشی از رادیو تراپی در بیماران مبتلا به سرطان دهان می باشد که به صورت تصادفی، دوسوکور، کنترل با دارونما، تک مرکزی ، مرحله یک کارآزمایی انجام می شود . حجم نمونه ها شامل 60 بیمار است و نمونه ها از بین بیمارانیکه برای پرتو درمانی ناحیه سر و گردن به مرکز پرتو درمانی شهید رجایی بابلسر مراجعه می کنند انتخاب می شوند.معیار ورود شامل افرادی است که مبتلا به سرطان هستند, حفره دهان وحلق آنها در مسیر تابش اشعه قرار می گیرد و حداقل دوز دریافتی 4000 Gy می باشد. معیار خروج هم شامل وجود بیماری سیستمیک مثل دیابت، افزایش فشار خون ،وجود عفونت فعال دهانی ،بیماریهای کلاژن واسکولار فعال، مصرف سیگار ، وجود هر نوع سابقه حساسیت وآلرژی و حساسیت به عسل و محصولات آن ,سابقه رادیوتراپی به ناحیه سروگردن ,دریافت شیمی درمانی به صورت همزمان وقطع درمان بیش از یک هفته میباشد. بیماران در طول مطالعه نباید از عسل و موم آن به طور تصادفی استفاده کنند درابتدا رضایت نامه کتبی ازبیماران دریافت می شود. بیماران در 2گروه 30 نفری قرار می گیرند واز نظر جنس ونوع سرطان با هم همسان می شوند. برای بیماران در گروه مورد از روز شروع رادیوتراپی300 mgپروپولیس 8 بار در روزتجویز می شود . برای بیماران گروه کنترل هم دارونما به همین صورت تجویز می شود و تا پایان دوره رادیوتراپی ادامه پیدا می کند. برای کلیه بیمارن از شروع دوره درمان و در پایان هر هفته معاینه دهانی توسط مجری طرح(Blind) انجام می گیرد و شدت موکوزیت بر طبق معیارهای OMAS وWHO محاسبه و ثبت می شود. این بررسی ها تا پایان رادیوتراپی (6هفته) ادامه پیدا می کند .

مبلغ مصوب شورای پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل