بررسی نقش تمرینات ورزشی در بهبود پارامترهای دخیل در عدم پاسخدهی به شیمی درمانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان و گوارش مقاوم به درمان: یک کار آزمایی بالینی تصادفی فاز II

باتوجه به افزایش مقاومت دارویی و شیوع زیاد سرطان، مطالعات زیادی در کشورهای توسعه یافته برای بهبود کیفیت زندگی و بالا بردن میزان زنده ماندن بیماران مبتلا انجام شده است. در این میان، توجه به فعالیتهای جسمانی و ورزشی از اهمیت خاصی بر خوردار بوده و طرفداران بیشماری پیدا کرده است. بنابراین هدف مطالعه کارآزمایی تصادفی حاضر، بررسی نقش تمرینات ورزشی اینتروال در بهبود پارامترهای دخیل در مقاوت به شیمی درمانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان و گوارش مقاوم به درمان خواهد بود. آزمودنی ها شامل 60 زن بیمار مبتلا به سرطان سینه و گوارش، بین سنین 30 الی60 سال، مراجعه کننده به انستیتوسرطان ایران از تیر ماه سال 95 الی اسفندماه سال 96 خواهد بود که به دو گروه تصادفی تمرینات ورزشی با درمانهای استاندارد و گروه صرفا درمانهای استاندارد تقسیم می شوند. طول مدت 13 هفته می باشد و قبل از شروع برنامه تمرینی و48 ساعت بعد از پایان آخرین جلسه تمرین ورزشی دوازده هفته بعد از بیماران نمونه خون گرفته می شود. نمونه های سرمی بیماران قبل و بعد از انجام تمرینات ورزشی جمع آوری و در دمای 80- تا زمان اندازه گیری نگهداری می شود. ارزیابی شامل بررسی ظرفیت عملکردی با دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی، بررسی کیفیت زندگی از طریق پرسشنامه، مقایسه میزان بیان p-gp، پروتئین هایABC ، P53، P63، P68، BRCA1، BRCA2، توپوایزومراز I وII ،Her2 و مقایسه آنتی اکسیدانت ها شامل متالوتیونین ها، گلوتاتیون و سوپراکسید دیسموتاز با روش های متداول الایزا، وسترن و ایمنوهیستوشیمی می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه علوم پزشکی گلستان