مقایسه پاسخ به درمان با داروی مگلومین آنتی مونیات ( گلو کانتیم ) به روش تزریق عضلانی در كودكان مبتلا به سالک حاد در مقايسه با مبتلايان بزرگسال

این مطالعه یک کار آزمایی بالینی است که در طی 12 ماه بر روی بیماران مبتلا به لیشمانیاز جلدی که به کلینیک درماتولوژی بیمارستان قائم، امام رضا و مرکز بهداشت ویلا در شهر مشهد مراجعه نموده اند انجام شده است. تشخیص بیماری با استفاده از اسمیرمستقیم پوستی رنگ آمیزی شده با گیمسا تائید شد. درمان به طور سرپایی برای بیماران انجام شد. بیمارانی که اسمیر پوستی مثبت برای لیشمانیاز جلدی داشتند وارد مطالعه شدند. جهت به حداقل رسندن امکان بهبودی حاصل از سیر طبیعی بیماری ، ضایعات با طول مدت بیشتر از 12 هفته از مطالعه حذف شدند. نود و نه بیمار که معیار های مورد نیاز ما را داشتند در دو گروه y 15≥ (52 بیمار) و 15< (42 بیمار) قرار داشتند. از بیماران خواسته شد تا 20 روز بعد از آغاز درمان و 45 روز بعد از پایان درمان جهت پیگیری مراجعه کند. به بیماران قویا توصیه شد تا از درمان دیگری طی مدت درمان استفاده نکنند. مگلومین آنتی مونات ( گلوکانتیم) داخل عضلانی به هر بیمار با دوز mg/kg/day 60 برای 20 روز تزریق شد. در هر ویزیت بیماران جهت میزان پاسخ به درمان بر اساس تغییر اندازه اندوراسیون و بروز عوارض ارزیابی شدند . ارزیابی میزان اندوراسیون به طریق زیر انجام شد: 1. بهبودی کامل ( اپیتلیالیزه شدن کامل ضایعات و یا نتیجه ی اسمیر مستقیم منفی) 2. بهبودی واضح: کاهش سایز اندوراسیون به میزان75%< 3. بهبودی نسبی: کاهش سایز اندوراسیون به میزان 50 %-75% 4. بهبودی مختصر: کاهش سایز اندوراسیون به میزان 25%-50% 5. عدم بهبودی: کاهش سایز اندوراسیون به میزان 25%< نقطه ی پایانی مطالعه شامل بهبودی کامل ضایعات پوستی یا خروج از مطالعه بود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد