بررسی اثر سرترالین روی خارش اورمیک در بیماران همودیالیز مزمن

خارش یک مشکل شایع در بیماران همودیالیزی مزمن است .گاهی اوقات در اثر دیالیز تسریع یا تشدید می شود.خارش تنها حین درمان ایجاد می شود به ویژه اگر همراه با سایر علائم الرژیک باشد. ممکن است تظاهری از افزایش حساسیت پذیری low grade به دیالیزر و یا محتویات گردش خون باشد.اغلب و نه همیشه خارش به صورت مزمن تظاهر می کند.اغلب وقتی بیمار مجبور است مدت طولانی جایی بنشیند ایجاد می شود.هپاتیت دارویی یا ویروسی نباید علت چنین خارشهایی در نظر گرفته شود.درمان علامتی استاندارد انتی هیستامین است.اندانسترون و نالتروکسان در تریالهای بالینی فایده نداشته است.طب سوزنی در بعضی موارد مفید بوده است.مرطوب کننده های موضعی و لوبریکانت ها توصیه شده اند.خارش معمولا در اثر ضریب ca*p بالا یا PTH بالا ایجاد می شود و کاهش ca و pو PTH اندیکاسیون دارد.اینکه ایا افزایش دور دیالیز یا به کار بردن صافی high flux یا پلی متیل اکریلات یا کرم کاپسایسین یا شارکول خوراکی فعال یا کرم تاکرولیموس یا اریتروپویتین موثر هستند یا نه مورد سوال است.با توجه به اینکه خارش اورمیک در 42-75%بیماران همودیالز مزمن گزارش شده است و با اختلالات خواب و افسردگی اختلال کیفیت زندگی ومورتالیتی همراهی دارد لذا درمان خارش از اهمیت ویژه برخوردار است.تعداد 50 نفر بیماران همودیالز مزمن که تحت همودیالز 3 بار در هفته قرار می گیرندوخارش مزمن بیش از 4 هفته دارند و درمان انتی هیستامین و لوبریکانت و گاباپنتین دریافت نکردندانتخاب می شوند و به صورت تصادفی به نصف انها سرترالین با دوز 50mg دو بار در روز و به نصف دیگر پلاسبو داده میشود.در هفته 2و4 6و8 پیگیری میشوند وبر اساس معیارهای Dou و VAS اثر دارو بررسی می شود.معیار DOU بر اساس شدت توزیع خارش و اختلالات خواب ارزیابی می شود.VAS از بیمار خواسته می شود که بر اساس شدت خارش از 1 تا 10 نمره دهد. و سپس معیارهای DOU و VAS با هم جمع میشوند در شروع و پایان مطالعه ازمایشات زیر درخواست می شود. CBC-BUN _CR_Na-K -AST_ALT_PTH_Ca_P-TG chol-HDL-LDL-FBS

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز خود نویسنده