مقایسه حدت بینایی و ضخامت ماکولا در ادم ماکولای ناشی از انسداد شاخه وریدی رتین با درمان تزریق داخل ویتره فعال کننده پلاسمینوژن بافتی و آواستین با آواستین

50بیمار با ادم ماکولای ناشی از انسداد شاخه وریدی رتین که درمدت زمان سه ماه از شروع بیماری بهبودی حاصل نشده مورد بررسی قرار خواهند گرفتند. در صورتیکه ادم ماکولا درمدت زمان سه ماه از شروع بیماری بهبود نیابد، حدت بینایی آنها کمتر از 40/20بوده وضخامت ماکولا در توموگرافی اپتیکال آنها بیشتر از 250میکرومتر باشد وارد مطالعه خواهند شد. در صورت داشتن بیماریهای سیستمیکی همزمان، سابقه قبلی ویترکتومی و جداشدگی خلفی ویتره از مطالعه خارج خواهند شد. بیماران به دو گره 25 نفری تقسیم خواهند شد، گروه اول تنها آواستین دریافت کره و گروه دوم آواستین و فعال کننده پلاسمینوژن بافتی داخل ویتره را به¬طور همزمان دریافت می¬کنند. ارزیابی دید بیماران و ضخامت ماکولا در ماههای اول، سوم و ششم بعد از تزریق انجام خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز