: بررسی تاثیر انجام پانسمان به روش روتین ، روش استاندارد بکارگیری ترکیبات آلیژیناتی و هیدروکلوئیدی و روش تعدیل یافته بکارگیری ترکیبات آلیژیناتی و هیدروکلوئیدی بر روند بهبودی زخم ناشی از جراحی سینوس پایلونیدال

سینوس پاینونیدال یکی از شایعترین موارد منجر به جراحی در دنیا محسوب می گردد که عمدتا نیز گروه سنی جوانان رادرگیر می کند . یکی از مشکل ترین مراحل درمان این بیماری انجام پانسمان صحیح ومراقبت از زخمتازمان بهبودی است . امروزه محصولات متنوعی با ترکیبات گوناگون جهت استفاده در پانسمان زخم ها به کار می رود. هدف ازانجام این مطالعه بکارگیری 3روش پانسمان با استفاده از محصولات آلیژیناتی و هیدروکلوئیدی در مقایسه با روش های روتین است. در این مطالعه تعداد 60 بیمار در سه گروه 20 نفری (در گروه سنی 18تا 40 که بیماری دیابت نداشته ؛ فلج نبوده و مشکل بی حرکتی ندارند) به شکل تصادفی قرار خواهند گرفت و به شکل تصادفی تحت یکی از روش های پانسمان روتین(استفاده از نرمال سالین و گاز) استریل، روش استاندارد توصیه شده جهت بکارگیری ترکیبات آلیژیناتی و هیدروکلوئیدی و روش تعدیل یافته که در آن تغییراتی در استفاده از محصولات فوق داده شده است، قرار خواهند گرفت. سپس تعداد دفعات مورد نیاز برای انجام پانسمان ، تعداد روزهای منجر به التیام زخم و میزان درد تجربه شده در هر بار پانسمان برای بیماران در هر سه گروه اندازه گیری و مقایسه خواهد شد.بعد از انجام جراحی در اتاق عمل عمق و طول زخم اندازه گیری می شود.سپستا التیام زخم هر هفته طول و عمق زخم اندازه گیری و ثبت می شود. میزان درد بیمار نیز هنگاه انجام پانسمان هر بار با معیار ده نمره ای خط کش جانسون اندازه گیری و ثبت می گردد. ضمنا"بیمارانی که در تاریخ تعیین شده برای پانسمان مراجعه نکنند و مواردی که دچار عوارض جراحی می شوند از مطالعه خارج می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی البرز