بررسی میزان تأثیر آوای دعای توسل بر اضطراب و شاخص های فیزیولوژیک بیماران انفارکتوس میوکارد بستری در بخش مراقبت ویژه قلب

هدف این مطالعه بررسی میزان تأثیر آوای دعای توسل بر اضطراب و شاخص های فیزیولوژیک بیماران انفارکتوس میوکارد بستری در بخش مراقبت ویژه قلب در بیمارستان آیت ا... روحانی بابل می باشد. معیارهای ورود: جنس مذکر و مؤنث، سن بالای 40 سال، مسلمان و شیعه بودن، فاقد سابقه اختلالات اضطرابی و روانپزشکی، نداشتن مشکلات شنوایی و معیارهای خروج: مصرف آرامبخش در طول مطالعه، تحت احیا قلبی- ریوي قرار گرفتن در بخش سی سی یو در طی مطالعه و ابتلا به دیس ریتمی هاي قلبی در حین مطالعه می باشد. اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني یک سوکور برای تحلیل کنندگان اطلاعات مي‌باشد. اطلاعات در دو گروه مداخله و کنترل روی 80 نمونه به صورت بلوک های تصادفی جمع آوری خواهد شد. ابزارگردآوری داده ها شامل پرسشنامۀ اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه اضطراب بیمارستانی و برگه ثبت شاخص‌های فیزیولوژیک می باشد. مداخله شامل پخش فایل صوتی دعای توسل از طریق هدفون برای بیماران گروه مداخله 6 ساعت بعد از ورود به بخش مراقبت ویژه قلب و در 24 ساعت بعد از نوبت اول می باشد. گروه کنترل مراقبت روتین دریافت می کنند. اضطراب و شاخص های فیزیولوژیک برای گروه مداخله 6 ساعت بعد از ورود به بخش و بلافاصله بعد از پخش دعا و در گروه کنترل 6 ساعت بعداز ورود به بخش و بلافاصله بعد از مدت زمان معادل فایل صوتی دعا، اندازه گیری می شود. این روند در 24 ساعت بعد از بستری شدن در بخش مراقبت ویژه قلب برای هر دو گروه تکرار می شود.

معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی سمنان