بررسی تاثیر یک دهانشویه سنتی بر روی کنترول ژنژویت بیماران دیابتی و مقایسه آن با دهانشویه کلرهگزیدین در بیماران مراجعه کننده به درمانگاه مطهری شیراز در سال 1393.

در این مطالعه ما از طریق کاآزمایی بالینی سه سویه کور تاثیر یک دهانشویه سنتی را بر روی کنترول ژنژویت بیماران دیابتی مورد ارزیابی قرار میدهیم و اثر بخشی آن را با دهانشویه کلرهگزیدین 2 درصد مقایسه می‌کنیم. از بین بیماران دیابتی مراجعه کننده به درمانگاه مطهری دانشگاه علوم پزشکی شیراز 80 نفر که مبتلا به ژنژویت بوده، سنی بین 20 تا 65 سال داشته و سایر معیارهای ورود را نیز دارا باشند به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله تقسیم می‌شوند. سپس کلیه بیماران تحت آموزش نحوه صحیح رعایت اصول بهداشتی دهان و دندان قرار گرفته، یک بسته حاوی خمیر دندان، مسواک، نخ دندان و بطری دهانشویه در اختیار هر گروه قرار داده می‌شود و از آنها درخواست می‌شود بعد از دو هفته جهت انجام معاینه مجدد و جرمگیری مراجعه نمایند.علاوه بر اطلاعات شخصی و عمومی مربوط به وضعیت دیابت و لثه، پیامدهای مختلف تشخیصی و درمانی ژنژویت ازجمله شاخصه پلاک و مقدار خونریزی از لثه در سه مقطع؛ بدو ورود، پس از دو هفته و پس از چهار هفته برای کلیه بیماران چک می‌شود. کلیه معاینات توسط یک نفر انجام گرفته و همانگونه که بیان شد، در این مطالعه آزمونگر، آزمون شونده و مسئول آنالیز آماری نسبت به مداخلات انجام شده بی اطلاع (کور) هستند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز