بررسی تاثیر آموزش رفتارهای دلبستگی به مادر بر شاخص های فیزیولوژیک و پاسخ های رفتاری نوزادان نارس بستری در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز 1393

یک مطالعه مداخله ای است،که شامل 64 نوزادنارس واجد شرایط ورود به مطالعه که نمونه گیری به صورت تصادفی با بلوک های جایگشتی می باشد. که شامل دو گروه کنترل ومداخله می باشد. برای مادران گروه مداخله کلاس های آموزش رفتارهای دلبستگی که شامل 4جلسه 60 دقیقه ای طی 4 روز پشت سرهم برگزارمی شود و آموزش به صورت فردی وچهره به چهره می باشد.و در روز پنجم از مادرخواسته می شود به بخش مراقبت های ویژه آمده و در3 روز پیاپی به مدت 35 دقیقه روش های دلبستگی برای نوزادشان انجام دهند. گروه کنترل روش های دلبستگی که توسط پرستاران بخش آموزش دیده اند را به مدت 3 روز پشت سرهم برای نوزادانشان انجام می دهند و پاسخ های رفتاری وشاخص های فیزیولوژیک دمای بدن، تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس و اشباع اکسیژن خون بررسی می شود. شاخص های فیزیولوژیک سه بار: باراول نیم ساعت قبل ازخروج ازانکوباتور، بار دوم در حین مداخله، بار سوم نیم ساعت بعد از ورود به انکوباتور و پاسخ های رفتاری 2ساعت قبل ازخروج و2 ساعت بعد از ورود به انکوباتور توسط یک پرستار بی‌اطلاع از مطالعه و فرضیات آن اندازه‌گیری می‌شود. جهت ثبت پاسخ‌های رفتاری، درحین انجام روش های دلبستگی از چهره نوزاد با نمای بسته، تصویربرداری می‌شود و فیلم‌‌ها توسط یک مشاهده‌گر، بدون اطلاع از نوع مداخله تفسیر می‌شود. در نهایت تغييرات شاخص‌های فیزیولوژیک و پاسخ‌های رفتاری دو گروه با یکدیگر مقایسه می‌شود.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز