کارآزمایی بالینی مقایسه اثر اتولوگوس سرم تراپی ودارونما برکهیر مزمن شدید

هدف مطالعه: بررسی مقایسه اثراتولوگوس سرم تراپی و دارونما برکهیرمزمن شدید. معیارهای ورود: بیمارانی که حداقل 6 هفته و دراکثر روزهای هفته کهیر شدید داشتند؛ بیمارانی که به درمان با آنتی هیستامین ها پاسخ نمی دادند؛ بیمارانی که بیماری سیستمیک جدی در طی بررسی ها در آنها بدست نمی آمد؛ بیماران با کهیر مزمن که تست پوستی حساسیت غذایی در آنها منفی می شد؛ بیمارانی که واسکولیت کهیری نداشتند. معیارهای خروج: بیمارانی که بیماری سیستمیک داشتند؛ بیمارانی که تست پریک مواد غذایی مثبت داشتند؛ بیمارانی که کهیر مزمن آنها به خوبی به آنتی هیستامین ها پاسخ می داد. جمعیت مورد مطالعه: بیماران با کهیر مزمن شدید. حجم نمونه: 50 بیمار. مداخله مورد مطالعه: بعد از اخذ رضایت نامه، پرسشنامه هایی که شامل مشخصات فردی بیمار و علایم با ذکر جزئیات بالینی بود برای بیماران تکمیل می شد. ابتدا 6 سی سی خون ازبیمار گرفته می شد. بعد از لخته شدن بمدت 10 دقیقه در دستگاه سانتریفیوژ با دور 2000 قرار داده می شد و 2.5 سی سی سرم از آن تهیه می شد. به صورت عمیق درعضله دلتویید تزریق می شد. در گروه کنترل به صورت مداخله یک سو کور، 2.5 سی سی نرمال سالین درعضله دلتویید بیمار تزریق می شد. مداخله: تزریق به صورت هفتگی تا 9 هفته و بعد از آن 3 تا 6 ماه بصورت ماهانه. زمان مطالعه: سال1392 تا 1393. پیامدهای اولیه: ارزیابی بیمار از نظر 6 پارامتر قبل از مداخله، بعد از 9 هفته مداخله و پایان مداخله ماهانه.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز