تعیین کیفیت خواب مبتلایان به بیماری های مزمن انسدادی ریه قبل و بعد از آموزش تمرینات تنفسی در مقایسه با گروه فاقد مداخله

اهداف: هدف مطالعه ي حاضر بررسی تأثیرآموزش تمرینات تنفسی کنترل شده بر کیفیت خواب بیماران مزمن انسدادی ریه خواهد بود. طراحی انجام مطالعه: پژوهش نیمه تجربی حاضر با طرح پیش آزمون - پس آزمون و با گروه تجربی و کنترل، خواهد بود و نمونه ها به صورت غیر تصادفی انتخاب خواهند شد. جمعیت مورد مطالعه: جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه مبتلایان به بیماری مزمن انسدادی ریه خواهد بود که طی سالهای 1393-1392 سابقه بستری در بیمارستان های امام خمینی و شریعتی تهران را داشته اند. معیارهای ورود و خروج: معیارهای ورود به مطالعه عبارت بود از تشخیص بیماری مزمن انسدادی ریه بر اساس تاریخچه پزشکی و علائم بالینی، عدم سابقه شرکت در برنامه های بازتوانی ریوی و معیار خروج نیز عبارت بود از تشدید بیماری و بروز عوارض به دنبال انجام تمرینات تنفسی و عدم انگیزه برای ادامه همکاری. حجم نمونه ها: 64 بیمار مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه. نحوه ی انجام: نمونه های بیمارستان امام خمینی در گروه آزمون و نمونه های بیمارستان شریعتی در گروه شاهد قرار گرفتند. گروه مداخله در رابطه با انجام تمرینات تنفسی کنترل شده شامل تنفس لب غنچه ای، تنفس دیافراگمی و سرفه موثر آموزش داده شدند و به مدت 7 هفته تمرینات مذکور را در دو نوبت صبح و عصر انجام دادند. گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکردند. به منظور اندازه گیری کیفیت خواب نمونه ها از پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ استفاده شد که قبل و بعد از مداخله توسط نمونه های هر دو گروه تکمیل شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران