اثر پیشگوئی کنندگی تغییرات فشار ورید مرکزی با بالا بردن پاسیو اندامهای تحتانی در تعیین نوسانات همودینامیک هنگام القای بیهوشی در جراحی قلب بالغین

هدف مطالعه: بررسی اثر پیشگوئی کنندگی تغییرات فشار ورید مرکزی با بالا بردن پاسیو اندامهای تحتانی در تعیین نوسانات همودینامیک هنگام القای بیهوشی در جراحی قلب بالغین طراحی مطالعه: مطالعه بالینی اتفاقی شده آینده نگر نحوه انجام مطالعه: تعداد 120 بیمار بالغ کاندیدای عمل الکتیو جراحی قلب در یکی از دو گروه 60 نفری مطالعه و کنترل قرار خواهند گرفت. در تمامی بیماران قبل از القای بیهوشی، با بی حسی موضعی، کاتتر شریانی و ورید مرکزی تعبیه و فشار خون شریانی و وریدی اندازه گیری خواهد شد. القاء بیهوشی با فنتانیل، میدازولام و سیس آتراکوریوم انجام خواهد گرفت. حدود 1 الی 2 دقیقه قبل از القاء بیهوشی در گروه مطالعه، اندام های تحتانی بیمار در حدود 30 تا 45 درجه بالا آورده شده و 12 الی 15 دقیقه پس از لوله گذاری تراشه مجدداً به حالت طبیعی برگردانده خواهد شد. در گروه کنترل مانور بالا بردن پاسیو اندام های تحتانی انجام نخواهد گرفت. در تمامی بیماران فشار مستقیم شریانی و ورید مرکزی یک دقیقه قبل و بعد از مانور، 5، 10 و 20 دقیقه پس از لوله گذاری تراشه ثبت خواهد شد. در طی مطالعه فشار خون سیستولیک شریانی کمتر از 100 میلیمتر جیوه با افدرین 10 mg درمان خواهد شد. در پایان تغییرات فشار خون شریانی و ورید مرکزی در طول مطالعه در داخل و بین دو گروه مقایسه و اثر پیشگوئی کنندگی تغییرات فشار ورید مرکزی با بالا بردن پاسیو اندامهای تحتانی در تعیین نوسانات همودینامیک تعیین خواهد شد. شرایط ورود به مطالعه: بیماران 18 الی 70 ساله کاندیدای عمل الکتیو جراحی قلب شرایط خروج از مطالعه: اعمال اورژانس؛ اعمال مجدد قلبی؛ بیماری غیر قلبی (دیابت، کبدی، کلیوی)؛ کسر جهشی بطن چپ کمتر از 40 درصد؛ بستری اخیر با تشخیص acute MI یا unstable angina؛ فشار خون اولیه سیستولیک شریانی بیمار بیشتر از 160 میلیمتر جیوه مداخلات: بالا بردن پاسیو اندام های تحتانی قبل از القای بیهوشی متغییرهای پیامد اصلی: تغییرات فشار خون شریانی و ورید مرکزی

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي تبريز