بررسی مقایسه‌ای میزان درد تزریق پالاتال بلافاصله و با تأخیر بعد از تزریق اینفیلتره باکال در دو ماده بی‌حسی لیدوکائین و آرتیکائین در بیماران نیازمند به ترمیم دندان‌های پره مولر فک بالا

هدف ما مقایسه میزان درد تزریق پالاتال فوری و تاخیری پس از تزریق اینفیلتره باکال است. در این مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی و سه سو کور، 92 بیمار مراجعه‌کننده به کلینیک دانشکده دندانپزشکی کرمانشاه انتخاب می‌شوند. معیار ورود به مطالعه: افراد 18 تا 50 سال؛ نیازمند ترمیم دندان‌های پره‌مولر فک بالا. معیارهای خروج از مطالعه: مصرف داروهای آرام‌بخش و ضدافسردگی در دو هفته قبل از انجام تزریق. بیماران به‌طور تصادفی به دو گروه 46 نفره تقسیم می‌شوند. تزریق باکال در یک گروه با لیدوکائین و در گروه دیگر با آرتیکائین انجام می‌شود؛ درحالی‌که تزریق پالاتال در هر دو گروه با لیدوکائین انجام می‌شود. برای هر بیمار، در دو نوبت با فاصله دو هفته تزریق انجام می‌شود. در یک نوبت، به‌طور تصادفی، تزریق پالاتال بلافاصله پس از تزریق باکال انجام می‌شود؛ درحالی‌که در نوبت دیگر با 10 دقیقه تاخیر انجام می‌شود. در تزریق باکال 1.8 میلی‌لیتر ماده بی‌حسی، طی 60 ثانیه، با عمق نفوذ 3 تا 4 میلی‌متر در وستیبول دندان‌های پره‌مولر فک بالا توسط مجری اول و در تزریق پالاتال 0.3 میلی‌لیتر ماده بی‌حسی، طی 10 ثانیه و در 1 سانتی‌متری مارژین لثه دندان‌های پره‌مولر، با عمق نفوذ 3 تا 4 میلی‌متر توسط مجری دوم انجام می‌شود. شدت درد تزریق از طریق مقیاس بصری درد، پس از تزریق باکال و پالاتال اندازه‌گیری می‌شود. تزریق پالاتال توسط مجری دوم که در زمان تزریق باکال در محیط اجرا نخواهد بود و از زمان تزریق باکال بی‌اطلاع است انجام می‌شود. پوششی تیره روی تمام کارتریج‌های بی‌حسی قرار می‌گیرد.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه