کارآزمایی بالینی مقایسه تأثیر دو پروتکل درمانی مختلف rTMS بر بهبود کلامی در بیماران مبتلا به آفازی حرکتی ناشی از سکته مغزی (CVA)

هدف: تعیین و مقایسه تأثیر استفاده از دو پروتکل درمانی مختلف rTMS بر بهبود کلامی بیماران مبتلا به آفازی حرکتی ناشی از سکته مغزی (CVA) طراحی انجام مطالعه: تصادفی، دوسویه کور (بیمار و پزشک پرسشگر)، بدون کنترل با دارونما، چندمرکزی، مرحله دو کارآزمایی روش انجام مطالعه: الف- جمعیت مورد مطالعه: 48 نفر از بیماران دارای تشخیص بالینی آفازی حرکتی ناشی از سکته مغزی (CVA) مراجعه کننده به بیمارستان لقمان تهران و کلینیک تخصصی معیارهای اصلی ورود به مطالعه: راست دست بودن بیمار؛ تشخیص سکته مغزی؛ سپری شدن حداقل یک سال از زمان سکته مغزی؛ فارسی زبان و حداقل تحصیلات پنجم ابتدائی معیارهای اصلی خروج از مطالعه: بیماران تحت درمان گفتاردرمانی حجم نمونه: 48 نفر ب- مداخله یا مداخلات موردمطالعه: پروتکل اول: گروه اول شامل 24 بیمار 10 جلسه rTMS با فرکانس بالا (10 هرتز) معادل 1200 پالس در ده دقیقه به منطقه تکلم بروکا نیمکره چپ (LH) و متعاقباً در همان جلسه تحریک با فرکانس پایین (یک هرتز) معادل 600 پالس در ده دقیقه به منطقه قرینه بروکا در نیمکره راست (RH) دریافت می کنند. پروتکل دوم: گروه دوم شامل 24 بیمار 10 جلسه rTMS با فرکانس پائین (یک هرتز) معادل 600 پالس در ده دقیقه در منطقه قرینه بروکا در نیمکره راست (RH) دریافت می کنند. ج- زمان مداخله: نیمه دوم سال 1393 د- پیامد اولیه یا پیامدهای موردمطالعه: تعداد اشیاء نام برده شده از کل و نیز طول زمان نام بردن اشیاء قبل و بعد از rTMS ثبت و مقایسه خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی