مقايسه اثر تجویز فعال کننده نوترکیب پلاسمینوژن بافتی با تجویز درمان ضد پلاکت دوگانه بر بهبود نمره استروک موسسه ملی سلامت در درمان بیماران استروک ایسکمیک حاد

این مطالعه با هدف مقايسه اثر تجویز فعال کننده نوترکیب پلاسمینوژن بافتی با تجویز درمان ضد پلاکت دوگانه بر بهبود نمره استروک موسسه ملی سلامت در درمان بیماران استروک ایسکمیک حاد انجام می گردد. تعداد 60 بیمار دارای شرایط ورود به مطالعه به روش در دسترس وارد مطالعه خواهند شد. معیار ورود اصلی شامل سکته مغزی ایسکمیک اثبات شده، شروع علایم سکته مغزی کمتر از چهار ساعت و نیم از زمان مراجعه به بیمارستان و نمره بالینی استروک موسسه ملی سلامت بیشتر از 4 و کمتر از 18 و معیار خروج اصلی سن بالاتر از 80 سال، شواهد استروک هموراژیک در سی تی اسکن بدو ورود و مصرف فعلی داروهای ضد انعقاد خوراکی است. مطالعه آینده نگر دوسوکور یک مرکزی است. بیماران به صورت تخصیص تصادفی بلوک شده 1:1 در گروه مورد (30 بيمار) و گروه شاهد (30 بيمار) قرار گرفته اند. گروه مورد، تزريق داخل وریدی فعال کننده نوترکیب پلاسمینوژن بافتی (رتليز®) به صورت 0.9 میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن (با بیشینه دوز 90 میلی گرم) دریافت می کنند که 10 درصد دوز کل به صورت بولوس و باقی مانده به صورت انفوزیون 60 دقیقه ای تجویز می گردد. گروه شاهد، درمان ضدپلاکت دوگانه به صورت مصرف روزانه 80 میلی گرم آسپرین و 75 میلی گرم کلوپیدوگرل به مدت سه ماه دریافت می نمایند. بعد از سه ماه کلوپیدوگرل قطع خواهد شد. پاسخ باليني در هر دو گروه با بررسی نمره استروک موسسه ملی سلامت در بدو ورود، پس از گذشت 24 ساعت و 48 ساعت از شروع درمان و در هنگام ترخیص اندازه گیری خواهد شد.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی بیرجند