کارآزمایی بالینی مقایسه تأثیر استفاده از فلوراید موضعی، تابش لیزر دیود و کاربرد هر دو با هم بر تعداد استرپتوکوک موتانس بزاق در کودکان 7 تا 10 سال

این مطالعه به مقایسه تاثیر تابش لیزر به ‌تنهایی، فلورایدتراپی به‌ تنهایی و فلورایدتراپی و لیزر به ‌طور توأم بر میانگین تعداد کلونی استرپتوکوک موتانس بزاق می پردازد. نمونه مورد مطالعه شامل 36 کودک 7 تا 10 سال بدون پوسیدگی دندان در دوره دندانی مختلط می باشند. ابتدا از میان لیست مدارس بیرجند یک مدرسه به‌ صورت تصادفی ساده انتخاب و سپس از میان دانش آموزان آن مدرسه 36 کودک به‌ صورت نمونه گیری سیستماتیک انتخاب خواهد شد. عمده شرایط ورود به مطالعه شامل عدم مصرف آنتی‌بیوتیک به هنگام مراجعه، عدم سابقه پزشکی و عدم مصرف فلوراید چه به‌ صورت سیستمیک و چه موضعی (به ‌جز خمیر دندان) می باشد. مشارکت کنندگان در صورت عدم تمایل، می توانند مطالعه را ترک کنند. کودکان به صورت تصادفی ساده به سه گروه 12 نفره تخصیص داده خواهند شد. مداخلات به صورت غیرکورسازی شده و در یک مرکز انجام می پذیرد. برای گروه اول لیزر دیود با طول‌ موج 940 نانومتر به مدت 30 ثانیه بر سطوح دندانی باکال، لینگوال و پالاتال و سطح دورسال زبان تابانده خواهد شد. در گروه دوم، فلوراید تراپی بر تمام سطوح دندان ها با استفاده از وارنیش سدیم فلوراید انجام خواهد شد. در گروه سوم در ابتدا فلورایدتراپی صورت می پذیرد و بلافاصله پس از آن، لیزر دیود تابانده خواهد شد. قبل از مداخله و 24 ساعت بعد از مداخله نمونه بزاق از هر سه گروه گرفته و متعاقباً کشت داده خواهد شد و میزان استرپتوکوک موتانس سه گروه با هم و با میزان قبل از انجام آزمایش مقایسه خواهد شد.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی بیرجند