تأثیر مکمل یاری زنجبیل بر شاخصهای آنتی اکسیدانی و دریافت رژیمی در افراد مبتلا به دیابت ملیتوس نوع 2

مطالعه حاضر به صورت کارآزمایی بالینی دو سوکور دارای دارونما بر روی 60 فرد مبتلا به بیماری دیابت ملیتوس نوع 2 که دارای معیارهای ورود به مطالعه می‌باشند انجام خواهد شد. حجم نمونه با استفاده از نتایج مطالعات قبلی و با اطمینان 95 درصد محاسبه شد. در ابتدای مطالعه برای هر یک از افراد شرکت کننده در مطالعه فرم رضایتنامه کتبی و پرسشنامه مشخصات فردی پر می گردد و سپس افراد به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (دریافت2 گرم زنجبیل در دو دوز منقسم) و کنترل (دریافت 2 گرم ایزومالت در دو دوز منقسم) تقسیم می-گردند. هر دو گروه به مدت 60 روز روزانه دو عدد قرص به همراه وعده ناهار و شام دریافت خواهند کرد. برای تهیه مکمل ابتدا ریزوم تر زنجبیل خریداری شده و در محیط آزمایشگاه خشک می گردد. سپس ریزومها را پودر کرده، به صورت قرصهای یک گرمی آماده خواهیم کرد. از ایزومالت نیز به منظور تهیه دارونما استفاده خواهد شد. برای کنترل و پی گیری دریافت، قرصها به تعداد مورد نیاز برای دوره یک ماهه در اختیار افراد قرار خواهند گرفت و به منظور اطمینان از مصرف، تماس تلفنی و پیگری لازم صورت خواهد گرفت. اندازه گیری قد و وزن و ثبت غذایی 3 روزه (2 روز عادی و یک روز تعطیل) در ابتدا و انتهای مطالعه انجام خواهد شد. برای اندازه¬گیری مقادیر ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و مالون دی آلدهید (MDA)، ml5 خون قبل از مداخله و نیز در پایان دوره 60 روز از افراد گرفته خواهد شد.

مرکز تحقیقات دانشجویی دانشگاه علمو پزشکی تبریز