کارآزمایی بالینی تاثیر آموزش رفتارهای حمایتی و انسدادی به مراقبین خانوادگی در قیاس با عدم آموزش آن بر رفتار خانواده و خود مراقبتی مبتلایان به دیابت نوع 2

این مطالعه تأثیر آموزش رفتارهای حمایتی و انسدادی به مراقبین خانوادگی بر رفتار خانواده و خود مراقبتی مبتلایان به دیابت نوع2 می پردازد. مطالعه در مرکز دیابت بیرجند انجام می پذیرد. تعداد 60 بیمار مبتلاء به دیابت نوع 2 به شیوه در دسترس وارد مطالعه می گردند. عمده شرایط ورود به مطالعه عبارتند از کسب حداکثر 50 در صد نمره از پرسشنامه های خود مراقبتی و رفتارهای مرتبط با خانواده در دو بعد رفتارهای حمایتی (کمتر از 18) و انسدادی (بالاتر از 14)؛ زندگی در کنار اعضاء خانواده؛ گروه سنی 30 تا 60 سال و غیره. حامیان خانوادگی طبق نظر فرد دیابتی بصورت در دسترس انتخاب می گردد و با استفاده از روش بلوکهای جایگشتی به طور تصادفی به دو گروه کنترل (30 نفر) و مداخله (30 نفر) تخصیص داده خواهند شد. برای گروه مداخله، برنامه آموزش رفتارهای حمایتی و انسدادی برای مراقبین خانوادگی طی 7 جلسه آموزشی به شیوه سخنرانی، پرسش و پاسخ و بحث گروهی و نمایش فیلم برگزار خواهد شد و پیگیری تلفنی به مدت 2 ماه برای پاسخگویی به سوالات و راهنمایی به مراقب اصلی انجام خواهد گرفت. در گروه کنترل فقط برنامه روتین مرکز دیابت اجرا می شود. در نهایت، بعد از گذشت دو ماه از آخرین مداخله، پرسشنامه های رفتارهای حمایتی و انسدادی و خود مراقبتی در هر دو گروه پر خواهد گشت. قیاس نتایج، تاثیر برنامه آموزشی را بر رفتار خانواده و خود مراقبتی مبتلایان به دیابت نوع 2 نشان خواهد داد.

محقق