بررسی تاثیر آموزش و پی گیری پس از ترخیص بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در میزان مراجعه مجدد

هدف اصلی از انجام این مطالعه تعیین تاثیر آموزش و پی گیری پس از ترخیص بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در میزان مراجعه مجدد می باشد. معیارهای ورود اصلی: وجود نارسایی قلبی ثابت شده، داشتن سواد خواندن و نوشتن، تمایل بیمار به شرکت در مطالعه، حداقل سن ورود 20 سال، داشتن تلفن. معیارهای خروج اصلی: وجود اختلال روانپزشکی ثابت شده، وجود بیماری همراه کشنده، وجود اختلال شنوایی شدید. طراحی و نحوه انجام: تصادفی، تک سویه کور، تک مرکزی، دارو نما ندارد، فاز 3 کارآزمایی. جمعیت مورد مطالعه شامل 120 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی است که بلافاصله پس از ترخیص با روش انتصاب بلوکی به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. اطلاعات دموگرافیک بیماران هر دو گروه ثبت می شود. مداخله دو بخش دارد؛ بخش اول آموزش فردی بیمار و همراه او بلافاصله پس از ترخیص و ارائه پمفلت آموزشی به آن ها می باشد. بخش دوم پی گیری تلفنی است که در ماه اول پس از ترخیص هفته ای یکبار و در دو ماه بعد هر دو هفته یکبار می باشد. در هر تماس اطلاعات مربوط به متغیرهای پیامد اصلی که شامل دفعات بستری مجدد، دفعات مراجعات سرپایی به پزشک، نحوه مصرف داروها و بهبودی می باشد طبق چک لیست کنترلی پرسیده می شود و راهنمایی های لازم بر اساس نیاز بیمار صورت می گیرد. بیماران گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت می کنند و هر دو هفته یکبار تنها برای ثبت اطلاعات مربوط به پیامد اولیه با آن ها تماس گرفته می شود.

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی