بررسی تاثیرجویدن آدامس بدون قند پس از دریافت ید 131، برمیزان دوز جذبی و بروزعوارض جانبی ناشی از ید 131 درغدد بزاقی بیماران مبتلا به سرطان تیروئید تمایز یافته

(1) استفاده از ید131 یکی از درمانهای شناخته شده در بیماران مبتلا به سرطان تیروئید تمایزیافته، پس از انجام تیروئیدکتومی می باشد که با وجود مؤثر بودن در نابودی باقیمانده بافت تومور، با عوارض متعددی همراه بوده که از آن میان، آسیب و التهاب غدد بزاقی به صورت گذرا یا پایدار می باشد. (2) این مطالعه تأثیر جویدن آدامس بدون قند را، پس از دریافت ید رادیواکتیو، بر میزان دز جذبی و بروز عوارض جانبی ناشی از آن در غدد بزاقی بیماران مبتلا به سرطان تیروئید، بررسی می نماید. (3و4) از بین بیمارانی که برای نخستین بار جهت دریافت ید رادیواکتیو به بخش پزشکی هسته ای بیمارستان نمازی شیراز مراجعه می کنند 60 نفرکه فاقد سابقه اختلال غدد بزاقی، فنیل کتونوریا، بیماری بافت کلاژن و انجام رادیوتراپی در ناحیه سر و گردن، می باشند، به صورت تصادفی انتخاب شده و به دو گروه مداخله و یک گروه کنترل، تقسیم می گردند. (5) گروه های مداخله به ترتیب از روز اول درمان و روز دوم استفاده از آدامس بدون قند را آغاز خواهند نمود. هر سه گروه در زمانهای 2، 5، 13، 24 و 48 ساعت پس از دریافت ید رادیواکتیو سینتی گرافی می شوند به علاوه یک هفته پس از بستری و تا 6 ماه بصورت ماهیانه میزان بروز سیالادنیت و خشکی دهان ارزیابی می شوند. (6) در نهایت تأثیر جویدن آدامس بدون قند، پس از دریافت ید رادیواکتیو، بر میزان دز جذبی و بروز عوارض جانبی ناشی از آن در غدد بزاقی بیماران مبتلا به سرطان تیروئید بررسی خواهد شد.

معاونت پژوهشی، تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پرشکی شیراز