مقایسه اثر پروپوفول، اتومیدیت و سدیم تیوپنتال بر عمق بیهوشی و طول مدت تشنج در تشنج درمانی الکتریکی

پس از کسب رضایت آگاهانه کتبی از بیماران واجد شرایط و گرفتن موافقت از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، مطالعه دو سویه کور، آینده نگر و تصادفی جهت مقایسه اثر پروپوفول، اتومیدیت و سدیم تیوپنتال بر عمق بیهوشی و طول مدت تشنج در بیماران تحت درمان با تشنج درمانی الکتریکی انجام خواهد شد. معیارهای ورود به مطالعه: بیماران پذیرش شده در بیمارستان گلستان جهت انجام تشنج درمانی الکتریکی؛ محدوده سنی 30 تا 50 سال؛ ریسک بیهوشی کلاس 1 و 2 (بر اساس طبقه بندی انجمن متخصین بیهوشی آمریکا ) می باشد. معیارهای خروج از مطالعه: نپذیرفتن بیمار؛ سن زیر 30 و بالای 50 سال؛ سابقه سوء مصرف مواد مخدر؛ حساسیت به تخم مرغ؛ کنترااندیکاسیون استفاده از پروپوفول، اتومیدیت یا سدیم تیوپنتال می باشد. بیماران به صورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند. بیماران گروه اول پروپوفول به میزان 2 ميلي گرم بر كيلوگرم، بیماران گروه دوم اتومیدیت به ميزان 4/0 ميلي گرم بر كيلوگرم و بیماران گروه سوم سدیم تیوپنتال به ميزان 5 ميلي گرم بر كيلوگرم دریافت می کنند. عمق بیهوشی در طول پروسیجر به صورت مداوم با استفاده از مانیتورینگ BIS بر اساس اعداد صفر تا صد تعیین می شود. طول مدت تشنج بر اساس مشاهدات بالینی و سرعت بیداری و ترخیص از ریکاوری بر اساس مقیاس Aldrete پس از پروسیجر اندازه گیری خواهند شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز