مقايسه میزان بروز و شدت هیپوترمی در بيهوشي عمومي و بیحسی نخاعی در جراحي اندام تحتانی

اين مطالعه با هدف مقايسه میزان بروز و شدت هیپوترمی در بيهوشي عمومي و بیحسی نخاعی در جراحي اندام تحتانی که بصورت کارآزمايي باليني تصادفي است در 60 بیمار کانديد عمل جراحي اندام تحتانی که به بیمارستان امام رضا (ع) مراجعه کرده اند. ورود بيماران به صورت در دسترس و ساده است و با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه مساوی30 نفره مورد و شاهد تقسيم می شوند. بیماران دارای ASA I,II می باشند و اگرASA> II ، اعتیاد، اختلالات انعقادی، عفونتهای محل بیحسی نخاعی از مطالعه خارج می شود. گروه اول تحت بی حسی اسپاینال از فضای L3-L4 یا L4 – L5 با تزریق mg 15-12 از محلول مارکائین 5/0% بعلاوه 25µ فنتانیل قرار می گیرند. در صورت وقوع هایپوتانسیون بیشتر از 30mmHg باشد ، بیماران با تزریق mg10 - 5 افدرین درمان می شوند. گروه دوم تحت القاء بیهوشی عمومی با پروپوفول(ml/kg2) وآتراکوریم ( ml/kg5/0) قرار می گیرند. پس از لوله گذاری تراشه، بیهوشی با پروپوفل(µ/kg/min100) و اکسیژن و نیتروژن اکسید 50% و فنتانیل50µ) ( هر نیم ساعت به عنوان نگهدارنده استفاده می گردد. بيماران از نظر علايم هموديناميک (ضربان قلب، فشارخون سيستوليک و دياستوليک)، درصد اشباع اکسيژن شرياني، درجه حرارت محیط، پیشانی و پرده تمپان ابتدای بیهوشی و سپس هر 30دقیقه تا انتهای جراحی و انتقال به ریکاوری مونیتور می شوند.بیماران تحت بیهوشی عمومی بعد از انجام جراحی در ریکاوری و بیماران تحت بیحسی نخاعی در حین عمل و تا انتقال بیمار به بخش از نظر بروز لرز ارزیابی می گردند.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد