بررسی مقایسه ای اثر بخشی دگزامتازون تزریقی و دگزامتازون به همراه ان استیل سیستئین نبولایزر در درمان سندرم زجر تنفسی نوزادان

هدف مطالعه: مقایسه اثربخشی دو داروی دگزامتازون تزریقی و دگزامتازون به همراه ان استیل سیستئین نبولایزر در نوزادان نارس مبتلا به سندرم زجر تنفسی پس از خارج سازی لوله تراشه در یک دوره کوتاه مدت درمانی.این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی بدون کورسازی، بر روی 60 نوزاد پره ترم بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام می گیرد. معیارهای ورود به مطالعه وزن نوزادی بین 1000- 2500 گرم،سن حاملگی کمتر از 36 هفته،تهویه مکانیکی حداقل 2 روز، غلظت اکسیژن رسانی محیطی بیش از %30 پس از خارج سازی لوله تراشه و تشخیص سندرم دیسترس تنفسی بر اساس وجود علائم رادیولژیک و بالینی می باشد. معیارهای خروج از مطالعه وجود ضایعات خونریزی دهنده، آنومالیهای مادرزادی، آنومالیهای کروموزومی،سپسیس اولیه و مرگ قبل از 72 ساعت می باشند. بیماران در 2 گروه 30 نفره با دگزامتازون تزریقی 0.15 mg/kg سه ساعت قبل از جداسازی از لوله تراشه ان استیل سیستئین استنشاقی (400 میلیگرم هر 8 ساعت) از طریق جت نبولایزر پس از جداسازی از لوله تراشه در دوره زمانی 3 تا 5 روزه تحت درمان قرار می گیرند. متغیر های پیامد اصلی شامل میزان اثر بخشی داروها بر اساس اندازه گیری تعداد تنفس، میزان اکسیژن اشباع خون شریانی، دیسترس و رتراکسیون و نیاز به لوله گذاری مجدد بر اساس گازهای خونی شریانی (2/ 7 PH<، 55Pao2 ) و وابستگی به اکسیژن بعد از جدا شدن از لوله تراشه می باشد. در طی مدت زمان بستری، نوزادان باید تحت اکسیژن رسانی بیش از 30% بوده و از نظر میزان مرگ ومیر، وابستگی به اکسیژن ، فشار خون، قند خون، پنومونی، سپسیس، پنوموتراکس و سایر عوارض درمانی ناشی از کورتیکواستروئیدها قبل و پس از درمان، مشکلات گوارشی حین درمان و نیاز به تهویه مکانیکی مورد بررسی قرار می گیرند.

معاونت پژوهش دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم دارویی