کارآزمایی بالینی مقایسه اثربخشی و امنیت دو سورفاکتانت طبیعی، کروسورف و سوروانتا در درمان سندرم دیسترس تنفسی نوزادان

این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی و امنیت دو داروی کروسورف و سوروانتا در درمان سندرم دیسترس تنفسی نوزادان طراحی شده است. 112 نوزاد متولد شده با تشخیص سندرم دیسترس تنفسی در بیمارستان های نجمیه و بقیه الله در سال 1393 الی 1394 بصورت تصادفی انتخاب شدند. سایر معیارهای ورود شامل وزن 750 الی 1750 گرم، حاصل حاملگی کمتر از 35 هفته، درصد اشباع اکسیژن 85% الی 96%، رضایت نامه ی کتبی والدین، و سن کمتر از 6 ساعت در زمان گروهبندی بود. سندرم دیسترس تنفسی براساس تابلوی بالینی نوزاد و بروز نارسایی ریوی پیشرونده بلافاصله پس از تولد بهمراه خصوصیات رادیوگرافی قفسه سینه تشخیص داده می شد. نوزادان دارای بیماری های مادرزادی قلب و سایر ناهنجاری های مادرزادی تهدید کننده ی حیات، نارسایی تنفسی ناشی از سایر علل، آپگار دقیقه پنجم مساوی با 3 و کمتر، و اثبات پروفایل بلوغ ریوی با آمنیوسنتز از مطالعه خارج شدند. نوزادان بصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. تصادفی سازی با روش طبقه ای و توسط دو طبقه ی وزن تولد (750 الی 1250 گرم و 1250 الی 1750 گرم) انجام گرفت. بلافاصله پس از تصادفی سازی نوزادان انتوبه شدند، بیماران گروه یک و دو، 100 میلی گرم بر کیلوگرم داروی کروسورف و یا سوروانتا دریافت نمودند. میزان اثربخشی و عوارض سندرم دیسترس تنفسی در بین دو گروه با یکدیگر مقایسه گردید.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)