مقایسه اثر لیدوکایین و راپیفن وریدی در کنترل پاسخهای همودینامیک به هنگام لارنگوسکوپی و انتوباسیون

هدف طرح مقایسه اثر لیدوکایین و راپیفن وریدی در کنترل پاسخهای همودینامیک هنگام لارنگوسکوپی و انتوباسیون می باشد. هدف کاربردی استفاده از روشی است که باعث کنترل بهتر فشار خون و ضربان قلب به هنگام لارنگوسکوپی می شود. معیار ورود بیماران 15 تا 60 سال و معیارهای خروج شامل بیماران معتاد به مخدر،مبتلا به بیماریهای قلبی ریوی، فشار خون بالا (بیشتر از90/140)، بیماریهای مزمن که مسکن یا مخدرمی کیرند و مادران باردار می باشد. جامعه مورد مطالعه 120 بیمار بستری در بخشهای جراحی بیمارستان شهید رجایی قزوین و ولایت است که نیازمندجراحی با لوله گذاری داخل تراشه می باشند.بیماران تصادفی در 4 گروه A و B و C و D قرار می گیرند. القا بیهوشی سدیشن به صورت، فنتانیل (یک میکروگرم بر کیلوگرم) و میدازولام (02/0 میلی گرم بر کیلوگرم) و 2 دقیقه بعد، اینداکشن با نسدونال (5 میلی گرم بر کیلوگرم) و آتراکوریوم (5/0 میلی گرم بر کیلوگرم) است. در گروه ا، بیماران به روش معمول سدیشن و اینداکشن می گیرند و 5/1 دقیقه قبل از لارنگوسکوپی آب مقطر می گیرند.اب مقطر دارونمای استفاده شده در مطالعه است. در گروه ب,لیدوکایین (5/1 میلی گرم بر کیلوگرم) بصورت وریدی تزریق می شود. در گروه ث, راپیفن (10 میکروگرم بر کیلوگرم) به صورت وریدی تزریق می شود. در گروه د, لیدوکایین به میزان 5/1 میلی گرم بر کیلوگرم و راپیفن به میزان 10 میکروگرم بر کیلوگرم بصورت وریدی تزریق می شود. در هر 4 گروه فشار خون و ضربان قلب قبل از سدیشن و قبل از اینداکشن و 20 ثانیه بعد از لارنگوسکوپی و 5 دقیقه بعد از لارنگوسکوپی ثبت می شود.

دانشگاه علوم پزشکی قزوین , بیمارستانهای شهید رجایی و ولایت