مقایسه تاثیر برنامه آموزشی به روش برگشتی (Teach Back) و حضور همراه بر میزان اضطراب و علائم حیاتی زنان کاندید عمل جراحی سزارین

هدف از این کارآزمایی بالینی، مقایسه تاثیر برنامه آموزشی به روش برگشتی و حضور همراه بیمار بر میزان اضطراب و علائم حیاتی زنان تحت سزارین می باشد. معیار های ورود به مطالعه شامل سن بین 20 تا 30سال، عدم مصرف داروهای آرام بخش و ضد اضطراب، رضایت جهت شرکت در مطالعه و داشتن اضطراب متوسط(41-60) یا شدید(80-61) بر اساس پرسشنامه سنجش اضطراب اشپیل برگر و معیارهای خروج شامل اختلالات فیزیولوژیک، کاهش شنوایی و عدم تمایل به شرکت در مطالعه می باشد. جامعه مورد مطالعه، کلیه زنان نخست زای کاندید عمل جراحی سزارین و نمونه پژوهش را 90 نفر از زنان نخست زای تحت عمل جراحی سزارین تشکیل دادند. در این مطالعه، افراد واجدالشرایط بر اساس ملاک های ورود انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه(2 گروه مداخله و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. گروه اول تحت آموزش به شیوه برگشتی در شب قبل از عمل قرار گرفتند. در گروه دوم، به همراه بیمار اجازه داده شد که در بخش از شب قبل از عمل تا 15 دقیقه قبل از شروع بیهوشی در کنار بیمار حضور داشته باشد و گروه سوم نیز گروه کنترل بود که تحت مراقبت های روتین قرار داشتند. سطح اضطراب و علائم حیاتی توسط پرسشنامه استاندارد اشپیل برگر(STAI) مورد ارزیابی قرار گرفتند. پیامدهای اولیه مورد ارزیابی در این مطالعه بررسی تآثیر روش آموزش برگشتی و حضور همراه بر سطح اضطراب و وضعیت علائم حیاتی است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز