مقایسه تاثیر روش اورتروتومی توام الکتروکوتربا چاقوی سرد باروش اورتروتومی تنها با چاقوی سرد در تنگیهای مقاوم به درمان مجرای قدامی

هدف اصلی این مطالعه بکار گیری روش اورتروتومی توام الکتروکوترباچاقوی سرد در مقابل اورتروتومی با چاقوی سردتنها جهت کاهش درجه عود و عوارض در بیماران با تنگیهای مقاوم به درمان مجرای قدامی میباشد. معیارهای کلیدی ورودی در این مطالعه عبارت بودند تنگیهای کوتاه ،واحد و مقاوم به درمان مجرای قدامی( با بیش از 2 بار عود) و معیارهای کلیدی خروجی بیماران تنگیهای طویل ،متعدد ، بار اول و تنگی های مجرای خلفی بودند . در این مطالعه آینده نگر 87 بیمار مرد باسن 18 سال و به بالا با تشخیص تنگی مقاوم به درمان مجرای قدامی از تاریخ 11 اردیبهشت 1389 الی 11خرداد1392 وارد مطالعه شدند. این بیماران بطوراتفاقی به دودسته به روش اعداد اتفاقی کامپیوتری تقسیم شدند.درگروه A به تعداد 45نفر با روش توام ودر گروه B به تعداد 42نفر باروش تنها با چاقوی سرد اورتروتومی گردیدند. بیماران تا 6 ماه( در فواصل 15، 30، و 180 روز) تحت پی گیری قرار گرفتند.در هر مرحله پی گیری معاینات فیزیکی ، اوروفلومتری ، اورتروگرافی رتروگرید، و بررسی هرگونه علائم ناشی از عوارض بیمار ی بعمل آمد. بهبود تنگی مجرا و میزان عود تنگی مجرا بعنوان پیامد های اولیه به توسط اوروفلومتری و اورتروگرافی رتروگرید در فواصل 15 ،30 ، و 180 روز بعد از مداخله بررسی گردید.

مرکز تحقیقات فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی کرمان