مقایسه اثرآنالجزیک مورفین با مورفین به همراه پرومتازین با دوز پایین در بیماران ترومایی معتادبه اپیوم

هدف از مطالعه: مقایسه اثرآنالجزیک مورفین با مورفین به همراه پرومتازین با دوز پایین در بیماران ترومایی معتادبه اپیوم طراحی: اين مطالعه كه به صورت كار آزمايي باليني دوسو بي خبر و تصادفی در بخش اورژانس بيمارستان رسول اكرم ، سينا و هفت تیر تهران انجام مي گيرد. جمعیت مورد مطالعه بيماران مبتلا به سوء مصرف مواد مخدرمي باشند كه به دليل شکستگی اندام فوقانی یا تحتانی با درد شدید (VAS≥6 ) نياز به آنالجزيا دارند. زمینه سازی و روش: بيماراني كه باتوجه به معيارهاي ورود و معيارهاي خروج، در مطالعه قرار مي گيرند، فرم رضايت نامه اي را كه حاوي اطلاعات كامل درمورد نحوه اجراي تحقیق است تکمیا می نمایند. افرادي كه رضايت خويش را اعلام مي نمايند درنهايت گروه اصلي موردمطالعه مي باشند. در ابتدا پژوهشگر فرمی حاوی اطلاعات دموگرافيك و هر نوع تاریخچه ای از حساسيت دارويي، مدت زمان گذشته از سوء مصرف مواد مخدر و نوع ماده مخدر را تكميل نموده سپس نمره درد (pain score) بيمار با استفاده از VAS ثبت مي گردد. قبل از اقدام به انجام بی دردی، بر اساس روش تصادفی‌سازی، بیمار در یکی از دو گروه مطالعه قرار می‌گیرد. مجددا امتیاز درد به روش VAS در زمانهای 10،30،60،90،120،180 دقیقه از بیمار پرسش می شود و توسط پژوهشگر ثبت می گردد. پژوهشگرامتیاز آرامبخشی را محاسبه و ثبت می نماید.علایم حیاتی شامل فشار خون سیستولیک ، دیاستولیک، نبض، میزان اشباع اکسیژن خون، تعداد تنفس قبل از تزریق دارو و در طی ارزیابی با فواصل منظم ارزیابی می گردد. بررسی آماری در این مطالعه پس از وارد کردن اطلاعات در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل می شود. از آزمون هاي آماري T-test براي مقايسه امتياز دو گروه استفاده مي شود و از آزمونهاي آماري چند متغير جهت تبديل اثر عوامل مخدوش كننده در دو گروه استفاده مي شود (مانند رگرسيون). معیارهای ورود به مطالعه: سن بیشتر از 18 سال ; معتاد به مواد مخدر; شکستگی اندام فوقانی یا تحتانی; VAS≥6; GCS≡15; قادر به صحبت کردن; علایم حیاتی پایدار، معیارهای خروج از مطالعه: بیماری روانی; مصرف مسکن قبل از ورود به اورژانس; درمان مزمن با داروهای ضد درد; حساسیت به پرومتازین یا مورفین; عدم توانایی در درک VAS; حاملگی; نیاز به بلوک عصبی; عدم تمایل به شرکت در مطالعه، انصراف از ادامه حضور در مطالعه; تروما شدید که تهدید کننده حیات یا نقص عضو شود; داشتن سابقه بیماریهای مزمن کبدی; کلیوی; ریوی; قلبی و عروقی مداخله: به گروه اول به ميزان 1دهم میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن، مورفين به علاوه پلاسبو و به گروه دوم علاوه بر همان ميزان مورفين ، 12/5 ميلي گرم پرومتازين وريدي تزريق مي گردد. متغیر پیامد نهایی: تغییر در شدت درد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران