بررسی اثر پروژسترون خوراکی(دیروزسترون) بر روی متابولیسم گلوکز در زنان باردار تهدید به سقط

اهداف: سقط خودبخودی از شایعترین عوارض حاملگی می باشد که می تواند اثرات بد روحی و روانی در زندگی زوجهای طالب بچه دار شدن ایجاد کند. بقایای بارداری در مراحل اولیه به تولید پروژسترون از جسم زرد وابسته است. اختلال متابولیسم گلوکز در حاملگی از مهمترین بیمار یهای دوران بارداری می باشد. استفاده از پروژسترون خوراکی در جلوگیری از زایمان زودرس به طور وسیع توسط متخصصین زنان و زایمان به خانم های باردار تجویز می شود. بر آن شدیم تا با انجام این مطالعه تاثیر پروژسترون خوراکی را بر متابولیسم گلوکز بررسی کنیم. طراحی و نحوه انجام: در این مطالعه به صورت آینده نگر انجام شد به 50 خانم باردار که قبلا آزمایش قند خون انجام شده و میزان قند خون نرمال داشتند و با سن حاملگی کمتر از 14 هفته و با شکایت تهدید به سقط مراجعه کرده بودند. برای جلوگیری از سقط و زایمان زودرس از تجویز دیدروژسترون خوراکی به میزان 10میلی گرم دو بار در روز استفاده شد که گروه آزمون مطالعه را تشکیل دادند. همچنین 50 خانم باردار که از دیدروژسترون خوراکی استفاده نمیکردند گروه کنترل را تشکیل دادند. شرایط ورود به مطالعه: حاملگی تک قلویی، عدم وجود هر گونه بیماری سیستمیک، سن کمتر از 30 سال، BMI کمتر از 25، نداشتن سابقه مرده زایی، نداشتن سابقه فامیلی از دیابت شرایط خروج از مطالعه : سیگاری بودن، سابقه دیابت قبلی، دیابت حاملگی و سایر بیماری های سیستمیک، وجود هرگونه ناهنجاری های جنینی در سونوگرافی، حاملگی چند قلوی، سابقه ماکروزومی قبلی مداخلات: تجویز دیدروژسترون خوراکی به میزان 10میلی گرم دو بار در روز استفاده شد متغیرهای پیامد: GTT و GCT در سن حاملگی 14 حاملگی چک می شود.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز