مقایسه اثر بخشی ژل موضعی آزیترومایسین 2% و ژل کلیندامایسین 1% در بیماران مبتلا به آکنه

آکنه ولگاریس بیماری مولتی فاکتوریال واحد پیلوسباسه است که بصورت کومدونها- پاپولها- پوسچولها- کیستها و اسکار مشخص می شود. استفاده از آنتی میکروبیال (سیستمیک و موضعی ) از درمانهای شایع آکنه می باشد. آزیترومایسن یک ماکرولید سمی سنتتیک و جدیدتر موثر در درمان آکنه می باشد و عوارض بسیار کمتری در مقایسه با داروهای رایج دارد ولی تا کنون مطالعات اندکی در مورد فرمولاسیون موضعی آن انجام شده است.هدف از این مطالعه ارزیابی اثر بخشی و عوارض احتمالی و مقایسه آن با ژل کلیندامایسین 1% میباشد.این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی ذو سو کور و مقایسه نیمه راست و چپ صورت طراحی شده است.معیارهای کلیدی :بیماران با شکایت آکنه ملایم و متوسط در مقیاس سیستم درجه بندی FDA برای آکنه ، سن 12 تا 45 سال ، عدم دریافت داروی سیستمیک موثر بر آکنه به مدت یک ماه قبل از مطالعه و طی مطالعه و عدم سابقه حساسیت به هر کدام از داروهای مورد مطالعه.40 بیمار مبتلا به آکنه به مدت 2 ماه تحت درمان با ژل آزیترومایسین 2% و ژل کیلیندامایسین 1%(در تیو پهای مشابه و برچسب A و B ) روزانه 2 مرتبه قرار می گیرند.هر کدام از ژل ها به نیم ای از صورت بر اساس تمایل شخصی اختصاص داده می شود.بهبودی بالینی بر اساس استفاده از شمارش کلیه ضایعات، اندکس شدت آکنه ،رضایت مندی بیمار (مقیاس 10 نمره ای) ارزیابی می شود. پیامدهای مطالعه در زمانهای هفته 4 و هفته 8 و 2 ماه بعد از قطع درمان ارزیابی می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان