مقایسه فتوتراپی به روش Psoralen–narrowband UVB با narrowband UVB به تنهایی در درمان ویتیلیگو

هدف این مطالعه ارزیابی تاثیرات تابش های P-NB UVB و NB UVB در درمان ویتیلیگوی جنرالیزه است. در این مطالعه تعداد60 بیمار با ویتیلیگوی جنرالیزه که درآن ها بین 5% تا 60% سطح بدن را درگیر شده باشد، وارد می شوند. بیماران فرم رضایت آگاهانه را پر خواهند کرد. سپس بیماران از طریق نرم افزار کامپیوتری اعداد تصادفی به صورت رندم به دو گروه تقسیم خواهند شد. گروه یک شامل بیمارانی خواهند بود که توسط P-NB UVB درمان خواهند شد و بیماران گروه دو تحت تابش NB UVB برای درمان قرار خواهند گرفت. بیماران گروه یک در هر جلسه فتوتراپی دو ساعت قبل از شروع جلسه 8-متوکسی پسورالن خوراکی را با دوز 0.6mg/kg دریافت خواهند کرد. بیماران در هر دو گروه به صورت هفته ای 3 جلسه فتوتراپی در روزهای غیر متوالی دریافت خواهند کرد. دوز ابتدایی UVB در هر دو گروه 0.25J/cm2 خواهد بود که در صورت تحمل در هر جلسه 20% افزایش خواهد یافت. افزایش یا عدم افزایش دوز UVB بر اساس ماکزیمم اریتم مشاهده شده در جلسه ی قبل تعیین خواهد شد. به بیماران توصیه خواهد شد که در طول درمان از چشم های خود محافظت کنند و ناحیه ی ژنیتال را با لباس های کافی بپوشانند. همچنین از بیماران خواسته می شود در معرض حداقل نور آفتاب قرار بگیرند. درمان در صورتی که هر کدام از موارد زیر رخ دهد پایان خواهد یافت: 1. از بین رفتن تقریبی یا کامل ویتیلیگو 2. عدم بهبود پس از 32 جلسه یا روند بهبود بسیار کند 3. عدم تحمل درمان به دلیل عوارض جانبی سیستمیک یا لوکال. همه ی بیماران قبل از شروع درمان و سپس بعد از هر20 جلسه مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت و در هر کدام از ارزیابی ها از بیمار عکس گرفته خواهد شد (توسط یک دوربین و در یک مکان و نور مشابه و ثابت). وسعت ضایعات و درجه بندی رپیگمانتاسیون در هر ارزیابی اندازه گیری خواهد شد. پیامد اصلی این مطالعه بررسی میزان اثربخشی روش P-NB UVBدر درمان ویتیلیگو می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد