مقایسه روش کمتر تهاجمی تزریق سورفاکتانت با روش انتیوبه کردن، تجویز سورفاکتانت و لوله برداری در درمان سندرم دیسترس تنفسی در نوزادان نارس کوچکتر یا مساوی 34 هفته

(1) اهداف: مقایسه اثر روش MIST با روش INSURE در درمان سندرم دیسترس تنفسی در نوزادان نارس، (2) طراحی:جمعیت مورد مطالعه شامل ۵۰ نفر از نوزادان نارس با سن 34هفته یا کمتر که در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان آرش تهران بستری شده بودند و با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه ۲۵ نفره مداخله اختصاص یافتند. (4) شرایط ورود به مطالعه: نوزادان نارس مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی با سن کمتر یا مساوی با 37 هفته، شرایط خروج از مطالعه: عدم رضایت خانواده نوزاد برای شرکت در مطالعه؛ نوزادان مبتلا به آسفیکسی(5) مداخلات: 25 نفر از شرکت کنندگان بر روش کمتر تهاجمی (MIST) دویست میکروگرم بر کیلو گرم سورفاکتانت دریافت میدارد و گروه دوم به روش INSURE به همین میزان سورفاکتانت دریافت می کند. (6) متغیر های پیامد اصلی : متغیر پیامد اولیه: طول مدت نیاز به اکسیژن، آپنه و نیاز به دومین دوز سورفاکتانت، متغیر های پیامد ثانویه: میزان انتیوبه شدن در 72 ساعت اول تولد، مدت زمان بستری در بخش مراقبت های ویژه کودکان، مرگ و عوارض تزریق سورفاکتانت (سرفه کردن و عق زدن، پنوموتراکس، ریفلاکس سورفاکتانت، برادیکاردی، خونریزی ریوی و خونریزی داخل بطنی (گرید بیشتر از ۲))

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران