مقایسه دو روش استفاده از ژل لوبرکانت و ژل لیدوکائین حین قرار دادن LAM (Laryngeal Mask Airway) بر روی علایم همودینامیک و واکنش های خروج از بیهوشی در بیماران مراجعه کننده به اتاق عمل بیمارستان 501 آجا

(1) اهداف: بررسی دو روش استفاده از ژل لوبرکانت و ژل لیدوکائین حین قرار دادن ماسک حنجره ای بر روی علایم همودینامیک و واکنش های خروج از بیهوشی در بیماران (2) طراحی: این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی دو سوکور در کلیه بیمارن 60 -20 ساله که ASA I بوده وجهت انجام عمل جراحی واریکوسلکتومی به بیمارستان 501 ارتش مراجعه کرده اند. (3) نحوه انجام: کلیه بیماران با یک روش مشابه بیهوشی عمومی ( 5 میلی لیتر برای هر کیلو گرم مایع وسپس با تزریق 4 میکرو گرم برای هر کیلوگرم فنتانیل و 0.5میلی گرم برای هر کیلوگرم آتراکوریوم و 5 میلی گرم برای هر کیلوگرم نسدونال) بیهوشی شدند.و سپس ادامه بیهوشی بوسیله ماسک و با استفاده از نیتروس اکساید و اکسیژن بصورت 50% و 5 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت پروپوفول انجام گرفت. (4)شرایط ورود به مطالعه : کلیه بیماران مرد 20 تا 60 سال سن وASA I و شرایط خروج ازمطالعه : عبارتست از مردانی که سن بالای 60 سال دارند، افرادی که از نظر ASA در کلاس II و III و IV قرار دارند ،افرادی که سابقه گلو درد و بیماری ریوی اعتیاد به مواد مخدر دارند ، افرادی که شرح حال هر گونه بیماری قلبی – کبدی –کلیوی یا حساسیت به هر گونه داروی دارند. (5) مداخلات: استفاده از ژل لیدوکائین حین جایگذاری ماسک حنجره ای (6) متغیر های پیامد اصلی: ژل لیدوکائین حین جایگذاری ماسک حنجره ای می تواند بر تغییرات همودینامیک حین عمل و فراوانی واکنش های خروج از بیهوشی تأثیر داشته باشد.

دانشگاه علوم پزشکی ارتش